Wasilij W. Rozanow - sylwetka autora

Wasilij Wasilijewicz Rozanow, urodzony 20 kwietnia 1856 roku w Wietłudze, zmarł 5 lutego 1919 roku w Siergijew Posad, był rosyjskim filozofem, myślicielem religijnym, historykiem oraz publicystą. Ukończył filozofię na Uniwersytecie Moskiewskim, po czym rozpoczął karierę jako nauczyciel gimnazjalny. Następnie pracował jako urzędnik, aż w końcu poświęcił się wyłącznie pisarstwu. Rozanow zasłynął jako krytyk moralnych aspektów życia rodzinnego i seksualności, jak również krytykował pewne elementy współczesnego mu życia religijnego. Do tego stanowiska przyczyniło się jego nieudane małżeństwo z Apolinarią Susłową, starszą o szesnaście lat przyjaciółką Fiodora Dostojewskiego, która nie zgadzała się na rozwód.

Największe uznanie zdobył dzięki pracom dotyczącym metafizyki chrześcijaństwa, takim jak „Ciemne Oblicze” i „Ludzie poświaty księżycowej”, oraz dzięki swoim aforystycznym myślom, tworzonym pod wpływem impulsu. Napisał kilka tomów takich refleksji, co przyniosło mu porównania z Pascalem. Po rewolucji 1917 roku znalazł się w tragicznej sytuacji materialnej, co skłoniło go do napisania wstrząsającej „Apokalipsy naszych czasów”. W ostatnich latach swojego życia nawiązał bliską relację z wybitnym rosyjskim myślicielem, ojcem Pawłem Florenskim, który stał się jego duchowym przewodnikiem.