Richard Weiner - sylwetka autora

Czeski autor tworzący w poezji, prozie oraz publicystyce rozpoczął swoje życie w rodzinie prowadzącej niewielką fabrykę. Po ukończeniu gimnazjum w 1902 roku, kontynuował edukację na studiach chemicznych, które ukończył cztery lata później. W okresie pierwszej wojny światowej został zmobilizowany i walczył na froncie serbskim, lecz z powodu załamania nerwowego trafił na tyły, a w 1915 roku został zwolniony z wojska. Zdecydował się spróbować sił jako dziennikarz i publicysta, podejmując pracę w gazecie „Lidové noviny”. Przez długi czas pełnił rolę korespondenta tej redakcji w Paryżu. Pobyt we Francji znacząco wpłynął na jego twórczość, zwłaszcza że związał się tam z surrealistyczną grupą „Le Grand Jeu”.

Po długim czasie spędzonym za granicą, powrócił do Czechosłowacji około roku przed śmiercią. Weiner często odczuwał absurd istnienia oraz głębokie poczucie obcości, samotności i wyalienowania. Jak zauważył J. Chalupecký, jego życie było naznaczone kontrastami: jako Żyd żył wśród chrześcijan, jako Czech wśród Francuzów, będąc poetą w otoczeniu ludzi praktycznych, kawalerem w towarzystwie ojców rodzin i homoseksualistą w heteronormatywnym świecie, co prowadziło do poczucia bycia osobą niepotrzebną.

Twórczość Weinera charakteryzuje się wyjątkową oryginalnością, która sprawia, że na tle czeskiej literatury pozostaje zjawiskiem wyjątkowym, choć można w niej dostrzec elementy związane z surrealizmem, ekspresjonizmem oraz filozofią egzystencjalną. Jego prace znacząco wpłynęły na późniejszych czeskich twórców, zwłaszcza na poetów Grupy 42, takich jak Jiří Kolář i Ivan Blatný.