Ludmiła Roszko - sylwetka autora

Ludmiła Roszko, znana także jako "Ludka", przyszła na świat 15 czerwca 1913 roku w Smoleńsku, a zmarła 19 grudnia 2000 roku w Toruniu. Była wybitną specjalistką z zakresu geografii i geomorfologii. Studia ukończyła na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Podczas II wojny światowej zaangażowała się w działalność Armii Krajowej, gdzie pracowała nad tajnym nauczaniem.

W 1945 roku rozpoczęła pracę jako asystentka w Katedrze Geografii Fizycznej na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, a w 1955 roku uzyskała stopień docenta. Mimo jej znaczących osiągnięć naukowych i dydaktycznych, władze PRL kilkakrotnie nie zgodziły się na przyznanie jej tytułu profesora, co było motywowane względami politycznymi.

Roszko poświęciła dużą część swojego życia działalności społecznej. Pomagała bezinteresownie studentom oraz osobom potrzebującym w Polsce i poza jej granicami, szczególnie na Wschodzie. Wspierała również liczne inicjatywy kościelne. Była gorliwą wyznawczynią i propagatorką idei Bożego Miłosierdzia, związana z kręgiem błogosławionego ks. prof. Michała Sopoćko w Wilnie oraz współzałożycielka Instytutu Miłosierdzia Bożego.