Lesław M. Bartelski - sylwetka autora

Lesław Bartelski, znany polski krytyk literacki, prozaik, publicysta, poeta oraz uczestnik powstania warszawskiego i żołnierz Armii Krajowej, spędził swoje młodzieńcze lata w Warszawie i na Górnym Śląsku, a dokładnie w Królewskiej Hucie, która od 1935 roku nosi nazwę Chorzów. Uczęszczał do Gimnazjum Państwowego im. Mickiewicza w Warszawie, gdzie zdał maturę w 1938 roku. W tym samym roku rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, które podczas okupacji kontynuował na tajnych kompletach, uzyskując dyplom magistra w 1948 roku.

W 1939 roku, jako ochotnik, bronił Pragi w szeregach 336 pułku piechoty na odcinku Saska Kępa. W okresie okupacji był zaangażowany w działalność podziemną, będąc związanym z grupą „Sztuka i Naród” w latach 1942–1944. Ukończył wówczas kurs sprawozdawców wojennych. Jako żołnierz TOW oraz AK w latach 1941–1945, brał udział w powstaniu warszawskim, pełniąc funkcje w dowództwie pułku „Baszta” i Komendzie V Obwodu Mokotów. Po kapitulacji powstania został wywieziony na przymusowe roboty na Dolny Śląsk, skąd udało mu się uciec. Ukrywał się potem w Generalnym Gubernatorstwie i był oficerem Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK aż do rozwiązania tej formacji. W 1945 roku, po ujawnieniu się, został zweryfikowany przez Departament Personalny MON jako podporucznik czasu wojny.

Po wojnie, do 1972 roku, pracował jako redaktor w różnych czasopismach, takich jak „Polska Zbrojna”, „Nowiny Literackie”, „Wieś”, „Nowa Kultura” i „Kultura”. Był również działaczem Związku Literatów Polskich, pełniąc w latach 1972–1978 funkcję prezesa warszawskiego oddziału, a w 1989 roku wiceprezesa. Od 2000 roku nosił tytuł honorowego prezesa ZLP. Jego działalność nie ograniczała się tylko do literatury. Lesław Bartelski był członkiem władz ZBoWiD, Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, a także aktywnie uczestniczył w działalności komitetów budowy pomników upamiętniających ważne wydarzenia historyczne. Pełnił funkcję radnego oraz wiceprzewodniczącego Rady Narodowej m.st. Warszawy w latach 1969–1984. Jego postawa wobec Służby Bezpieczeństwa była zdecydowana i nieugięta, co potwierdziły badania Joanny Siedleckiej.

Jako autor, Bartelski pozostawił po sobie ponad 50 publikacji, a jego twórczość często koncentrowała się na tematyce związanej z Pokoleniem Kolumbów. Do jego znaczących dzieł należą powieści „Genealogia ocalonych” i „Termopile literackie”, a także monografie o powstaniu warszawskim oraz innych wydarzeniach z okresu wojny. Został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.