Izet Sarajlić - sylwetka autora

Urodzony w 1930 roku w Doboju (Bośnia), był muzułmaninem z pochodzenia i Jugosłowianinem z przekonania. W dzieciństwie mieszkał w Trebinju i Dubrowniku, a od 1945 roku osiedlił się w Sarajewie. Zadebiutował poetycko w wieku 19 lat, wydając tomik "U susretu". Był nie tylko poetą, ale także dziennikarzem, wydawcą i członkiem Akademii Nauk i Sztuk Bośni i Hercegowiny oraz stowarzyszenia Krug 99. Ceniony jako wybitny poeta bośniacko-hercegowiński, zdobył uznanie również poza granicami Jugosławii, a jego twórczość była często tłumaczona.

Jego dorobek obejmuje ponad 30 zbiorów poezji przetłumaczonych na 15 języków, a także książki prozatorskie i przekłady. W czasie oblężenia Sarajewa napisał "Knjiga oprosztaja" (Księga pożegnań, 1996). W Polsce jego utwory były publikowane w czasopismach oraz jako część serii "Biblioteka Pisarzy Sarajewa", gdzie m.in. wydano "Sarajewski tomik wojenny" (Pogranicze, Sejny 1995) oraz autobiograficzne "Kocham bardzo", dedykowane zmarłej żonie (2000, wznowienie w 2003 roku). Dwadzieścia jego wierszy znalazło się w "Lament nad Sarajewem", redagowanym przez Juliana Kornhausera (Pogranicze, 1996). Zmarł 2 maja 2002 roku w Sarajewie.

Był nie tylko wybitnym poetą, ale także przyjacielem Polski, a jego prace tłumaczyli tak znani twórcy, jak Josif Brodski czy Hanas Magnus Enzesbereg. Wydawał też dzieła innych pisarzy, w tym Pasternaka, Majakowskiego i Gałczyńskiego. Mieszkając w Sarajewie od 1945 roku, nie opuścił miasta nawet podczas jego oblężenia. Choć doświadczył wojen i dyktatur, jego twórczość pozostała niezmienna w duchu. Był znany z zapisywania wierszy na serwetkach i twierdził, że lepiej spędzić wieczór z przyjaciółmi niż pisać wielkie dzieła przy biurku.

Wspomnienia o nim żyją również w jego poezji, która zdobyła czytelników na całym świecie. Jego tom "Kocham bardzo" jest często wybierany przez czytelników jako sposób na testowanie wrażliwości swoich bliskich.