Irena Strzelecka - sylwetka autora

Polska muzealniczka i historyk urodziła się w Przemyślu w trakcie II wojny światowej. Ukończyła historię na Uniwersytecie Jagiellońskim i od tego momentu związana była zawodowo z Państwowym Muzeum Auschwitz-Birkenau, w którym pracowała aż do końca życia. Jej zawodowa pasja obejmowała m.in. rekonstrukcję historii kilku podobozów oświęcimskich, takich jak Gleiwitz I oraz Gleiwitz II w Gliwicach, Neustadt w Prudniku, Hubertushütte w Łagiewnikach, Hindenburg w Zabrzu, Bismarckhütte w Chorzowie, a także Tschechowitz-Bombersuchenkommando i Tschechowitz-Vacuum w Czechowicach-Dziedzicach. Kluczowym punktem jej działalności była również rekonstrukcja historii pierwszego transportu Polaków do obozu KL Auschwitz, co sprawiło, że stała się pionierką w badaniach historii tego miejsca.

Wśród jej publikacji znajdują się zarówno prace indywidualne, jak i zbiorowe. W 1993 roku ukazała się książka "Auschwitz. Nazistowski obóz śmierci" opublikowana przez Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau. Znaczącym dziełem jest również "Księga Pamięci. Transporty Polaków z Warszawy do KL Auschwitz 1940-1944", napisana wspólnie z K. Albinem i F. Piperem, wydana w 2000 roku przez Muzeum i Towarzystwo Opieki nad Oświęcimiem. Jej kolejną pracą, również we współpracy z Franciszkiem Piperem, była "Księga pamięci. Transporty Polaków do KL Auschwitz z Krakowa i innych miejscowości Polski południowej, 1940-1944", wydana w 2002 roku. W 2008 roku opublikowano "Głosy Pamięci 2. Zbrodnicza medycyna. Eksperymenty medyczne w KL Auschwitz", co stanowiło kolejny ważny wkład w dokumentowanie historii obozu.