Grigorij Kanowicz - sylwetka autora

Urodzony w 1929 roku w pobliżu Kowna, w żydowskiej rodzinie, mężczyzna ten dorastał pod okiem ojca, szewca, który odradzał mu karierę w pisarstwie, twierdząc, że to "nieżydowskie zajęcie" i że pisarze często trafiają za kratki. Studiował język rosyjski i literaturę na Uniwersytecie Wileńskim, kończąc naukę w 1953 roku. Większość życia spędził w Wilnie, gdzie tworzył prozę po rosyjsku oraz pisał utwory dla dzieci, poezję i dramaty w języku litewskim. Zajmował się też tłumaczeniem z litewskiego na rosyjski.

W czasach radzieckich czytał zakazane książki w polskich przekładach, co skłoniło go do nauki języka polskiego, gdyż w ZSRR jedynym dostępnym czasopismem była "Trybuna Ludu". Pracował w Instytucie Języka Litewskiego i Literatury oraz w Litewskiej Wytwórni Filmowej jako dramaturg w latach 1962-1972. Przez wiele lat przewodniczył Towarzystwu Żydów na Litwie i był członkiem rady Sajudisu.

Zadebiutował zbiorem poezji "Labas rytas" (Dzień dobry) w 1955 roku, a pierwszą jego powieścią było "Patrzę w gwiazdy" z 1959 roku. W 1964 roku opublikował zbiór karykatur, epigramów i parodii zatytułowany "Linksma akim" (Wesołym okiem). W Polsce ukazały się jego książki "Świece na wietrze" (1983) oraz "Łzy i modlitwy głupców" (1989). Jest autorem sagi o Żydach z dawnych terenów Wielkiego Księstwa Litewskiego, publikowanej przez "Pogranicze", obejmującej takie tytuły jak "Koziołek za dwa grosze" (1994), "Nie odwracaj twarzy od śmierci" (2001) i "Park niepotrzebnych Żydów" (2004). W 1993 roku wyemigrował do Izraela, gdzie zamieszkał w Tel Awiwie.