Gerald Brosseau Gardner - sylwetka autora

Gerald Gardner, angielski urzędnik i pisarz, odegrał kluczową rolę w kształtowaniu Wicca jako religii. Urodził się we wsi The Glen w Blundellsands, niedaleko Liverpoolu, w zamożnej rodzinie prowadzącej wielowiekową firmę zajmującą się importem drewna, Joseph Gardner i Synowie. W dzieciństwie cierpiał na astmę, co skłoniło jego irlandzką nianię Josephine "Com" McCombie do zabrania go do cieplejszych regionów, ostatecznie osiedlając się w Azji.

W 1908 roku Gardner rozpoczął pracę jako plantator gumy, początkowo na Borneo, a następnie na Malajach, gdzie od 1923 roku pełnił funkcję inspektora rządowego. W 1936, mając 52 lata, powrócił do Anglii i opublikował książkę "Keris i inne malajskie bronie", bazującą na jego badaniach nad bronią oraz praktykami magicznymi w Azji Południowo-Wschodniej. Pod wpływem lekarza zaczął praktykować naturyzm.

Po powrocie do Anglii, Gardner wraz z żoną zamieszkał w Highcliffe w Hampshire, gdzie kontynuował swoje zainteresowania okultyzmem i naturyzmem. Był gorącym zwolennikiem korzystnych właściwości kąpieli słonecznych. W 1939 roku dołączył do Stowarzyszenia Folklorystycznego, a jego pierwszy artykuł o praktykach czarownic opublikowano w lipcu tego roku.

Gardner usiłował zdobyć uznanie w świecie akademickim, choć później Doreen Valiente podważyła jego twierdzenia o uzyskaniu stopni naukowych w Singapurze i Tuluzie. Jego życie zmieniło się po odkryciu Stowarzyszenia Orderu Rosicrucian Crotona podczas jednego z rowerowych wypadów po Christchurch, gdzie zetknął się z teatrem, który wprowadził go w kręgi okultystyczne.

Publikował pod pseudonimem Scire, m.in. książki "Bogini Przybywa" i "Pomocnik Wysokiej Magii", stanowiące wstęp do bardziej znaczących dzieł "Współczesne czarownictwo" i "Znaczenie Czarostwa", które szczegółowo opisywały tradycje czarownic. Po zniesieniu Aktu o Czarownicach w 1951 roku miał możliwość otwartego przedstawienia tej tradycji.

Gardner pozostawał wierny swojej żonie Donnie przez ponad trzy dekady, choć nie brała ona czynnego udziału w jego działalności. Po jej śmierci jego zdrowie się pogorszyło, a astma wróciła. Zmarł na atak serca w 1964 roku na pokładzie statku wracającego z Libanu i został pochowany na wybrzeżu Tunezji.