Feliks Tych - sylwetka autora

Feliks Tych był wybitnym polskim historykiem i publicystą o żydowskich korzeniach, urodzonym w Warszawie. W czasie II wojny światowej przebywał w radomskim getcie, a następnie ukrywał się, żyjąc pod fałszywą tożsamością wśród ludności aryjskiej. Niestety, jego rodzice i część rodzeństwa nie zdołali przetrwać Holokaustu. Tych ukończył Uniwersytet Warszawski oraz studiował na Uniwersytecie Moskiewskim im. M. Łomonosowa, gdzie koncentrował się na historii.

Specjalizował się głównie w badaniach nad Holokaustem, biografistyce oraz historią ruchu robotniczego, podchodząc do tych tematów z perspektywy komunistycznej. Zawodowo związany był z Polską Akademią Nauk oraz z Centralnym Archiwum Komitetu Centralnego PZPR. Należał również do Żydowskiego Instytutu Historycznego i zasiadał w Radzie Muzeum Historii Żydów Polskich. Za swoje zasługi został uhonorowany Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Do najważniejszych publikacji Feliksa Tycha należą: "Czwarte powstanie czy pierwsza rewolucja. Lata 1905-1907 na ziemiach polskich", którą napisał wspólnie ze Stanisławem Kalabińskim (wydane po raz pierwszy w 1969 roku przez Wiedzę Powszechną), "Rok 1905" (wydane przez KAW w 1990 roku), "Długi cień zagłady. Szkice historyczne" (opublikowane przez Wydawnictwo Żydowskiego Instytutu Historycznego w 1999 roku), "Bund. 100 lat historii 1897–1997" we współpracy z Jürgenem Henselem (wydane przez Oficynę Wydawniczą "Volumen" w 2000 roku), oraz "Ruch robotniczy na ziemiach polskich" z Jerzym Myślińskim (wydane przez Wydawnictwo "Akant" w 2002 roku).

Feliks Tych zmarł 17 lutego 2015 roku, pozostawiając po sobie żonę, Lucynę Berman, i syna. Jego dorobek naukowy i wkład w historiografię pozostają cenione do dziś.