Czesław Jaroszyński - sylwetka autora

Polski aktor sceniczny i filmowy, nauczyciel retoryki oraz poeta, spędził swoje dzieciństwo na ziemi nowogródzkiej. W 1940 roku jego rodzina została deportowana do Rosji, gdzie przebywali przez następnych sześć lat. Po powrocie ze Związku Radzieckiego osiedlili się w Siedlęcinie na ziemiach odzyskanych. W Jeleniej Górze ukończył gimnazjum, a następnie podjął studia filozoficzne i teologiczne we Wrocławiu. W 1954 roku rozpoczął naukę w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Łodzi, którą ukończył cztery lata później.

Jako absolwent rozpoczął współpracę z teatrami warszawskimi, a jego kariera sceniczna trwała (z krótkimi przerwami) do 1990 roku. Artysta wystąpił w około trzydziestu filmach. Od lat osiemdziesiątych prowadzi również wykłady z retoryki na Uniwersytecie Warszawskim i, razem z synem Piotrem, współtworzył podręcznik "Podstawy retoryki klasycznej". W 1993 roku opublikował tomik wierszy, a także napisał książkę "Zesłanie, opowieść o tamtym czasie", w której zawarł wspomnienia z pobytu na zesłaniu w Rosji. Choć w 1990 roku zrezygnował z aktywności aktorskiej, nadal utrzymuje więzi z teatrem, pisząc recenzje teatralne.

Jego bogata kariera teatralna obejmuje występy w Teatrze Klasycznym w Warszawie (1958-1963), Teatrze Powszechnym w Warszawie (1963-1967), Teatrze Narodowym w Warszawie (1969-1974), Teatrze Polskim w Poznaniu (1974-1975), Teatrze Polskim w Warszawie (1977-1983) i ponownie w Teatrze Narodowym w Warszawie (1983-1990). Filmografia aktora jest równie imponująca, z rolami w produkcjach takich jak "Tajemnica puszczy" (1990), "Republika nadziei" (1986) i "Temida" (1985). Wystąpił także w "Najdłuższej wojnie nowoczesnej Europy" (1979-1981) i wielu innych filmach telewizyjnych oraz kinowych.