Charles Arminjon - sylwetka autora

Karol Arminjon, pełniący rolę kanonika honorowego w Chambéry i Aoste, był znaną postacią o bogatym duchowo życiu. Charakteryzował się prawym, ale także gwałtownym usposobieniem oraz silnym umiłowaniem Boga. 4 grudnia 1863 roku na mocy dekretu Stolicy Apostolskiej nadano mu tytuł „misjonarza apostolskiego”. Oznaczało to dla niego porzucenie pracy w Wyższym Seminarium w Chambéry, aby całkowicie oddać się posłudze głoszenia Słowa Bożego. Jego życie było pełne dynamizmu, przemierzał Francję, prowadząc rekolekcje i misje, co niektórzy biografowie tłumaczą jako metodę na radzenie sobie z melancholią i smutkiem.

Jego działalność była szeroko uznawana, co potwierdzają liczne listy od biskupów, arcybiskupów i kardynałów, które jego rodzina wciąż przechowuje. Był zapraszany przez wiele diecezji we Francji, niektóre z nich odwiedzał kilkakrotnie. Rekolekcje, które prowadził, wywarły głęboki wpływ na wiernych dzięki jego wierze, prostocie i poświęceniu, pozostawiając trwały, błogosławiony ślad. Blisko współpracował z kardynałem Lavigerie, czego przykładem było zaproszenie do prowadzenia rekolekcji w Algierii.



Zmarł 17 czerwca 1885 roku w Chambéry. Na łożu śmierci, kiedy jeden z jego przyjaciół zauważył jego obawy dotyczące czyśćca, Karol wyznał z nutką melancholii, że obawia się próżnej chwały. Jego wyjątkowość polegała na nieustannym odwoływaniu się do Biblii i nauk Ojców Kościoła, co odróżniało go od wielu współczesnych. Stronił od legend i objawień prywatnych, swoją wiedzę opierając na autorytecie Pisma Świętego oraz wczesnych chrześcijan i teologów, takich jak św. Cyprian czy Teodor Studyta. Było to podejście, które wyprzedzało soborowe tendencje powrotu do źródeł wiary.