Benedykt Sasim - sylwetka autora

Pułkownik pilot dr inż. Benedykt Sasim swoją karierę w polskim lotnictwie rozpoczął 3 stycznia 1968 roku. Od młodych lat fascynował się lotnictwem, co w czasach licealnych doprowadziło go do ukończenia szybowcowego kursu LPW-1 w płockim Aeroklubie Ziemi Mazowieckiej. Po zdaniu egzaminów wstępnych w Dęblinie, skierowano go do Aeroklubu Białostockiego, gdzie z powodzeniem przeszedł program LPW-2, co pozwoliło mu kontynuować naukę w szkole lotniczej w Dęblinie.

Podczas studiów w Wyższej Oficerskiej Szkole Lotniczej latał na maszynach TS-11 Iskra w Radomiu, a także SBLim-2 i Lim-2 w Dęblinie. Ukończył tę szkołę jako część pierwszej promocji w 1971 roku. Swoją służbę lotniczą pełnił w różnych jednostkach, takich jak 45. Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego w Babimoście i 3. Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego w Bydgoszczy, czy też w 7. Brygadzie Lotnictwa Rozpoznania Operacyjnego, która później przekształciła się w 7. Pułk Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego.

Służył również w 3. Dywizji Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego, w 4. Korpusie Lotniczym i 3. Korpusie Obrony Powietrznej we Wrocławiu. Podczas swojej kariery pilotował takie samoloty jak TS-11 Iskra, SBLim-2, Lim-2, Lim-6bis, Su-7U, Su-7BKŁ, Su-20, Su-22UM3K oraz Su-22M4. W swojej pracy zawodowej spotkał się z wieloma ważnymi osobistościami z dziedziny lotnictwa i wojska, a napotkane w powietrzu sytuacje opisał w swoich wspomnieniach.

Dr Sasim ukończył Akademię Lotniczą w Monino oraz Podyplomowe Studia Operacyjno-Strategiczne w Akademii Obrony Narodowej i kurs Bezpieczeństwa Powietrznego w IFSA w Paryżu. Zgromadził ponad 3000 startów i lądowań, spędzając w powietrzu 2070 godzin, nie powodując przy tym żadnego wypadku z własnej winy. Był uznawany za pilota klasy mistrzowskiej, wyróżnionego tytułami „Zasłużony dla Wojsk Lotniczych” i „Zasłużony dla 3. Korpusu Obrony Powietrznej” oraz wpisem do Księgi Honorowej Ministra Obrony Narodowej. Otrzymał również Krzyż Kawalerski i Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.

Pełnił w swojej karierze obowiązki Dowódcy 7. Pułku Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego oraz zastępcy Dowódcy 3. Dywizji Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego. Był jedynym w historii "szefem lotnictwa" zarówno 4. Korpusu Lotniczego, jak i później 3. Korpusu Obrony Powietrznej. W 2003 roku obronił doktorat z nauk technicznych. Zakończył czynną służbę w 2004 roku jako Szef Szkolenia 3. Korpusu Obrony Powietrznej.