Adam Kulawik - sylwetka autora

Teoretyk literatury, autor licznych prac z zakresu teorii literatury oraz podręczników akademickich dotyczących poetyki, zasłynął także jako twórca teorii wiersza opartej na prozodycznych elementach mowy. Studiował pod kierunkiem wybitnych naukowców takich jak Z. Kopczyńska, L. Pszczołowska, S. Sawicki, T. Kuryś, Z. Siatkowski, S. Balbus oraz profesor Maria Dłuska. Uczęszczał również na wykłady prowadzony przez Stanisława Pigonia, Henryka Markiewicza i Zenona Klemensiewicza. Te inspirujące spotkania zadecydowały o pogłębieniu jego zainteresowań naukowych, choć nie ukończył dwóch planowanych prac magisterskich z poetyki i językoznawstwa.

Po ukończeniu studiów polonistycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim, rozpoczął pracę jako redaktor w krakowskim oddziale Wydawnictwa Ossolineum, gdzie działał do 1968 roku. Od 1969 roku był związany z Instytutem Filologii Polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego jako pracownik naukowy. W 1974 roku obronił pracę doktorską na temat poezji Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, a habilitację uzyskał dzięki rozprawie "Wprowadzenie do teorii wiersza" w 1986 roku.

Jego kariera akademicka obejmowała także wykłady na uniwersytetach we Francji, m.in. w Aix-en-Provence (1977–1980) i Caen (1987–1993). Był inicjatorem powstania Katedry Teorii Literatury w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie, gdzie pracował w latach 1995-1996. Od 1998 roku kieruje Katedrą Teorii Literatury na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. W 2000 roku otrzymał nominację profesorską.