Armie Bułgarów Wołżańskich i Chanatu Kazańskiego IX-XVI w.

Bułgarzy, lud wywodzący się z tureckiego kręgu kulturowego, założyli państwo na północ od Morza Kaspijskiego. W końcówce VI i na początku VII wieku, ich państwowość ugięła się pod naporem Kaganatu Chazarskiego, co doprowadziło do podziału społeczności. Część z nich ruszyła na południe, osiedlając się na obszarze dzisiejszej Bułgarii, natomiast reszta obrała kierunek północny, docierając do dorzecza Wołgi w VII i VIII wieku. Region ten pozostawał pod kontrolą Chazarów aż do ich pokonania przez Ruś Kijowską w 965 roku. W latach 20. XIII wieku Bułgarzy stawili czoła najazdowi mongolskiemu prowadzonego przez tumeny Dżyngis-chana, co zakończyło się zniszczeniem ich miast. Pomimo tych zniszczeń, udało im się do połowy XIV wieku częściowo odbudować gospodarkę, jednak znaleźli się w centrum konfliktu pomiędzy Złotą Ordą a rosyjskimi księstwami. Między 1360 a 1431 rokiem ich ziemie były wielokrotnie napadane przez siły ruskich książąt. W tym okresie powstało nowe miasto Kazań, początkowo nazywane Nowym Bułgarem. Muzułmańscy chanowie kazańscy, którzy w nim rezydowali, stawiali opór Rusinom i Rosjanom aż do zdobycia miasta przez Iwana IV Groźnego w 1552 roku. Książka ilustrowana szczegółowo omawia ubiór, uzbrojenie oraz taktykę Bułgarów Wołżańskich, dając wgląd w ich życie i sztukę wojenną.