Ani kroku do tyłu. Wspomnienia żołnierzy walczących w batalionach karnych

W latach wojny, los żołnierzy w batalionach karnych Armii Czerwonej był przewidywalnie mroczny: jedyną szansą na zmianę ich sytuacji była albo śmierć, albo odniesienie ran, które mogłyby ich wykluczyć z dalszej walki. 22 lipca 1942 roku Józef Stalin wydał znany rozkaz nr 227, pod hasłem „Ani kroku w tył”, który wprowadzał bezwzględny zakaz odwrotu z pola bitwy, grożąc natychmiastowym rozstrzelaniem za jego złamanie. W tych ciężkich warunkach przyszło walczyć żołnierzom batalionów karnych – jednostek wypełnionych zarówno niesłusznie skazanymi żołnierzami, jak i zwykłymi przestępcami. Za nimi poruszały się oddziały zaporowe, gotowe użyć wszelkich środków, aby powstrzymać wszelkie próby odwrotu, nawet sięgając po egzekucje na miejscu. Artiom Drabkin zdołał zebrać wspomnienia tych, którzy zostali zmuszeni do służby w tak brutalnych oddziałach. Relacje te obnażają nieludzkie realia, w których jedynym sposobem na „odkupienie win” było zmaganie się z okrutnym losem na pierwszej linii frontu – oddając krew za ojczyznę. Świadectwa te ukazują bezwzględność, z jaką radziecka machina wojenna traktowała swoich ludzi, pozostawiając im jedynie desperacką walkę o przetrwanie i nadzieję na przetrwanie tylko w razie odniesienia ran.