13. Dywizja Piechoty w wojnie 1939 roku

Książka opowiada o znaczącym udziale 13. Dywizji Pancernej w wydarzeniach wojennych 1939 roku. Ta formacja wojskowa, z najdłuższą historią w armii II Rzeczypospolitej, została stworzona już latem 1918 roku we Francji, początkowo jako 1. Dywizja Strzelców Polskich w ramach Armii Generała Hallera. Była jedynym polskim związkiem taktycznym uczestniczącym w I wojnie światowej, walcząc na froncie między Francją a Niemcami. W późniejszych latach, działając już na terenie Polski, brała udział w wojnie polsko-ukraińskiej jako 1. DSP oraz w wojnie polsko-bolszewickiej jako 13. DP.W sierpniu 1939 roku, tuż przed wybuchem II wojny światowej, dywizja została zmobilizowana i przeniesiona na Pomorze, gdzie stała się częścią Korpusu Interwencyjnego. Po jego rozwiązaniu, została przetransportowana do Koluszek, wchodząc w skład Armii Odwodowej "Prusy". Podczas Kampanii Wrześniowej, 13. Dywizja Pancerna stoczyła ciężkie walki w rejonach Tomaszowa Lubelskiego i Falenicy. Pomimo dużych strat, zmęczenia oraz przewagi liczebnej i technologicznej przeciwnika, jej żołnierze niezłomnie wywiązywali się ze swoich obowiązków bojowych.