100 lat polskiej artylerii nadbrzeżnej T.1

Niniejszy tekst ma na celu przybliżenie historii artylerii nadbrzeżnej Polskiej Marynarki Wojennej, gromadząc istniejącą wiedzę na ten temat. Obejmuje on lata 1920-2020, począwszy od odzyskania przez Polskę niepodległości, aż po czasy współczesne. Opisujemy w nim wczesne plany stworzenia artylerii nadbrzeżnej i przeciwlotniczej oraz ich wdrażanie w okresie międzywojennym. Szczegółowy nacisk położono na rolę artylerii w obronie wybrzeża w trakcie drugiej wojny światowej. Po wojnie polska artyleria nadbrzeżna została znacznie rozbudowana, z uwzględnieniem rozwoju Baterii Artylerii Stałej. Autorzy przedstawiają nie tylko tradycyjną artylerię lufową i przeciwlotniczą, ale również rakietową artylerię nadbrzeżną PMW. Dodatkowo, mimo że nie były częścią PMW, analizowane są dywizjony rakietowe Wojsk Obrony Powietrznej Kraju, które mogły zostać użyte do celów morskich. Praca dzieli się na dwie części. Pierwsza część analizuje rozwój artylerii w latach 1920-1939, w tym powstanie pierwszych baterii w Gdyni i na Półwyspie Helskim oraz ich udział w obronie wybrzeża w 1939 roku. Wspomniany zostaje też okres niemieckiej okupacji 1939-1945. Druga część skupia się na poszczególnych jednostkach obrony wybrzeża po 1945 roku, w tym na lufowej i rakietowej artylerii nadbrzeżnej oraz lufowej artylerii przeciwlotniczej. Opisane są także struktury obronne, takie jak Batalionowe i Kompanijne Rejony Umocnione.