Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Z szarego notatnika
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Proza "Z szarego notatnika" eksploruje doświadczenia związane z różnorodnymi miejscami, które dla bohaterów stają się domem, zarówno na stałe, jak i tymczasowo, realnie czy w wyobraźni. W centrum opowieści znajdują się przestrzenie przyjazne, takie jak pracownia rzeźbiarska czy pokój stypendysty w stuttgarckim Domu Pisarza, oraz te, których nie sposób zaakceptować, jak lepianka w sowieckim kołchozie czy poniemiecka posiadłość na Pomorzu, przeznaczona dla przesiedleńców. Fabuła płynnie łączy elementy dziennika z podróży, literackiego felietonu i reportażu z kontekstem historycznym.Teresa Tomsia, poetka i eseistka, także animatorka kultury, urodzona w 1951 roku w Wołowie na Dolnym Śląsku, pochodzi z rodziny kresowiaków, którzy powrócili z zsyłki na Sybir. Dorastała na Pomorzu, w Świdwinie, a od 1981 mieszka w Poznaniu, będąc absolwentką polonistyki na UAM. Realizuje tam projekty literacko-edukacyjne. W 1997 roku była stypendystką landu Badenia-Wirtembergia w Domu Pisarza w Stuttgarcie. Otrzymała brązowy medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” w 2007 roku oraz nagrodę Marszałka Województwa Wielkopolskiego w dziedzinie kultury w 2010. Jej najnowsze publikacje to "Rzeczywiste i wyobrażone" (2013) oraz zbiór poezji "Co było, co jest" (2013), nominowany do Nagrody im. Ks. J. Twardowskiego, a także "Gdyby to było proste" (2015). Twórczość Tomsiej znajduje się w "Wielkopolski alfabet pisarek" (2012) oraz w "Poznańskim przewodniku literackim" (2013).
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Proza "Z szarego notatnika" eksploruje doświadczenia związane z różnorodnymi miejscami, które dla bohaterów stają się domem, zarówno na stałe, jak i tymczasowo, realnie czy w wyobraźni. W centrum opowieści znajdują się przestrzenie przyjazne, takie jak pracownia rzeźbiarska czy pokój stypendysty w stuttgarckim Domu Pisarza, oraz te, których nie sposób zaakceptować, jak lepianka w sowieckim kołchozie czy poniemiecka posiadłość na Pomorzu, przeznaczona dla przesiedleńców. Fabuła płynnie łączy elementy dziennika z podróży, literackiego felietonu i reportażu z kontekstem historycznym.Teresa Tomsia, poetka i eseistka, także animatorka kultury, urodzona w 1951 roku w Wołowie na Dolnym Śląsku, pochodzi z rodziny kresowiaków, którzy powrócili z zsyłki na Sybir. Dorastała na Pomorzu, w Świdwinie, a od 1981 mieszka w Poznaniu, będąc absolwentką polonistyki na UAM. Realizuje tam projekty literacko-edukacyjne. W 1997 roku była stypendystką landu Badenia-Wirtembergia w Domu Pisarza w Stuttgarcie. Otrzymała brązowy medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” w 2007 roku oraz nagrodę Marszałka Województwa Wielkopolskiego w dziedzinie kultury w 2010. Jej najnowsze publikacje to "Rzeczywiste i wyobrażone" (2013) oraz zbiór poezji "Co było, co jest" (2013), nominowany do Nagrody im. Ks. J. Twardowskiego, a także "Gdyby to było proste" (2015). Twórczość Tomsiej znajduje się w "Wielkopolski alfabet pisarek" (2012) oraz w "Poznańskim przewodniku literackim" (2013).
