Z jak Zachariasz

Czy ja odnalazłbym się w takiej sytuacji? Jak bym zareagował? Co zrobił? Czy czyny głównej bohaterki były słuszne? Czy psychicznie bym wytrzymał?

To tylko kilka pytań, które pojawiły się w mojej głowie, gdy czytałem tę książkę. Książka ma już swoje lata, jednak nic to nie zmienia. Daje czytelnikowi poczucie bycia częścią tej historii. Czytając ją, przeżywałem każdą decyzję podjętą przez bohaterkę. Zastanawiałem się, jak ja bym się zachował, gdyby nagle tylko okolica mojego domu przetrwała. Co bym zrobił? Gdzie i co bym zbudował?

Historia zawarta na kartach tej książki daje nam otwarte drzwi do pobudzenia własnej kreatywności. A czy to nie jest piękne? Możemy wtedy zatracić się w historii, w której głównym bohaterem jesteś ty!

Jedyny minus tej książki jest taki, że (moim zdaniem) mogłaby być dłuższa. Chciałbym dowiedzieć się, co było dalej i jak wygląda ten zewnętrzny świat. Po jej zakończeniu to właśnie ta niepewność nie dawała mi spokoju.

Niemniej jednak polecam ją każdemu fanowi science fiction i postapo. Pozwala spojrzeć na taką właśnie wizję świata. Nie znajdziesz tu dziwnych stworzeń ani kosmitów, za to historię pełną psychologicznych dylematów bohaterów, pytań pozostających bez odpowiedzi oraz moralnych rozterek.

Czy koniec świata mógłby tak wyglądać? Nie wiem. Jednak jednego jestem pewny — ta wizja zmusiłaby nas (ocalałych), do zmiany podejścia. Do tego, by zacząć doceniać to, co mamy i co nas otacza.