Wojna koryncka 395-387 p.n.e.

Zakończenie wojny peloponeskiej nie przyniosło satysfakcji wszystkim jej uczestnikom, jednak Sparta zyskała na tym najwięcej, stając się dominującą siłą w Helladzie. Diodor Sycylijski odnotował, że po wojnie Spartanie zyskali szerokie uznanie jako hegemon zarówno na lądzie, jak i na morzu. Lizander, któremu powierzyli stanowisko nauarchy, otrzymał zadanie objechania wszystkich miast oraz ustanowienia tam urzędników zwanych harmostami. Celem Sparty było usunięcie ustroju demokratycznego i wprowadzenie rządów oligarchicznych, czego skutkiem było także narzucenie kontrybucji pokonanym narodom. Dochody z opłat wynosiły ponad tysiąc talentów rocznie, co stanowiło znaczną zmianę dla Lacedemończyków, którzy wcześniej nie korzystali z bitych monet. Lizander, syn Arystoklejta, był jednym z kluczowych twórców zwycięstwa Sparty; jego korzenie wywodziły się z rodu Heraklidów, mimo iż nie pochodził z królewskiej rodziny. Wychowany w ubogich warunkach, przeszedł spartańskie wychowanie (agoge), które uczyniło go odważnym i kompetentnym dowódcą. Odznaczał się uczciwością, gardząc przekupstwem i korupcją.