Wieża Babel

Książka zgłębia teorię Wolfganga Welscha, który wykorzystuje historię Wieży Babel z Biblii do analizy zjawisk nowoczesności. Wieża Babel, przedstawiana jako wielkie społeczne przedsięwzięcie oraz utopijny projekt, staje się symbolem postępu i dążenia do całościowego porządku. W "Wieży Babel. Nowoczesny projekt porządkowania świata i jego dekonstrukcja" autorka bada wewnętrzne sprzeczności wpisane w utopijne założenia nowoczesności. Poprzez analizę dzieł sztuki, filmu oraz literatury, ukazuje, jak delikatne jest podłoże oświeceniowego projektu. Autorka pokazuje następstwa ponowoczesności, która wywodzi się z nowoczesności i jak ponowoczesność absorbuje temat Babel, przekształcając wieżę z symbolu chaosu i kulturowego upadku w coś nowego. Historia z Księgi Rodzaju staje się tu metaforą wyzwolenia z utopijnych więzów unifikacji, które są esencją modernizmu. Na pozostałościach nowoczesnej Babel powstaje świat, który celebruje różnorodność i docenia odmienność. Te nowe etyczne zasady opierają się na koncepcji „polityki przyjaźni” Jacquesa Derridy, która wzmacnia fundamenty tego nowego porządku.