Kapryśna myszka Tupcio Chrupcio

Nie jest tajemnicą, że czas między 18stym, i 30stym miesiącem życia różni się mocno od pozostałych okresów życia naszych pociech. Czytałam, że to naturalny proces, małe dziecko rozwija się, mierzy się z nowymi sytuacjami w swoim życiu, ciągle się uczy, próbuje również rozwiązywać swoje problemy i odnaleźć się w dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości. Bywa i tak, że nowe wyzwania powodują niepowodzenia, a te z kolei przekładają się na złość i frustrację. Dążenie do samodzielności realizowane bywa na każdym kroku, nawet zawiązanie buta rośnie do rangi zadania, z którym moje dziecko koniecznie chciało poradzić sobie samemu, nawet gdy czas nas rano gonił i te kilka minut wydawało mi się wiecznością. Nieco raźniej czułam się wiedząc, że mój kochany urwis rozwija się prawidłowo i okres buntu to typowe zachowania dla młodego człowieka, zmierzające do podkreślenia swojej niezależności. Nie ma mowy, aby w tym czasie było łatwiej, szybciej, prościej - można oczywiście z dzieckiem toczyć wojnę i mu pomagać, jednak odbierze mu to szansę na nauczenie się cierpliwości, realizację swoich postanowień czy rozwijanie nowych umiejętności. Jako mama mam jednak świadomość, że jestem odpowiedzialna nie tylko za siebie, ale przede wszystkim mojego synka, a to co dziś sprawia mu trudność, za kilka tygodni będzie przychodziło zdecydowanie łatwiej, o ile tylko wystarczy nam wszystkim cierpliwości, aby sobie z nową sytuacją poradzić ? Czy jako rodzice możemy liczyć na jakąś pomoc w tym zakresie? Cóż, “bunt dwulatka” to jedno z najczęściej wpisywanych haseł w Google, a obecne tam porady raczej sprowadzają się do... przeczekania. Można jednak dziecko oswoić z nowym etapem życia, a dobrze w tym zakresie sprawdzają się edukacyjne książeczki ?  
 
Jestem prawdziwą specjalistką od literatury dziecięcej, przeczytałam w ciągu roku przynajmniej kilkadziesiąt bajek. Niektóre czytałam jeszcze zanim je kupiłam, chciałam się upewnić, że nie ma w nich przemocy czy innych niezdrowych dla dziecka treści. Na tym tle znakomicie sprawdza się seria książek autorstwa Elizy Piotrowskiej, która przedstawia dzieciom perypetie małej myszki. Kim jest Tupcio Chrupcio? To dzielny przedszkolak, który czasem zapomni umyć zęby, czasem też krzywi się na widok warzyw na talerzu, a innym znów razem zabiera koledze jego ulubioną zabawkę. Autorka w bardzo przyjemnej dla dzieci formie uczy ich, że pewne zachowania są akceptowane, inne z kolei nie są i wywołują przykre konsekwencje dla tytułowego bohatera i jego najbliższego otoczenia. W książce “Tupcio Chrupcio Kapryśna Myszka”, obserwujemy jak Tupcio jest wyraźnie posępny - wiele rzeczy do drażni, irytuje, a mała myszka wyładowuje swój gniew na kolegach w przedszkolu. Wcześniej marudził mamie cały poranek, że ubranko jest pogniecione i mu się nie podoba, a po powrocie do domu, zabiera zabawkę siostry i nie czuje z tego powodu wyrzutów sumienia. Chrupciowa mama widzi jednak, że jej synek się pogubił. Nie krzyczy na niego, nie prawi również morałów, zamiast tego inicjuje rozmowę, której finał sprawi, że już niedługo bohater książki znów będzie szczęśliwy i uśmiechnięty.  
 
Fabuła książki nie brzmi szczególnie skomplikowanie, ale to właśnie w niej ukryta jest największa moc książek Elizy Piotrowskiej. Dzieci podczas lektury mają okazje obserwować zachowanie małej myszki, nabierają tym samym przekonania, że zasady i reguły istnieją, a odstępstwa od nich sprawiają bliskim przykrość. Dziecko ma również okazje przekonać się, że bliskie mu emocje pojawiają się również u innych dzieci, co jest szczególnie istotne w wieku około dwóch lat, gdzie nasze maluchy nie zawsze są jeszcze w stanie poprawnie artykułować swoje uczucia i myśli. Warto też dodać, że Tupcio Chrupcio wydawany jest przez wydawnictwo Wilga w ramach akcji “Wychowywanie przez czytanie”, co wiąże się m.in. z pięcioma pytaniami obecnymi na pierwszej stronie książki. W założeniu autorki, mają one inspirować dziecko do wypowiedzenia się w zakresie czytanej przez rodziców treści, co z kolei sprzyja lepszemu poznawaniu dziecka i rozumieniu jego własnych emocji. Nie ma jednak dobrej bajki, bez pięknych ilustracji, prawda? Tych w Tupcio Chrupciu nie brakuje. Odpowiedzialny za obrazki jest Marco Campanella i choć nie znałam jego wcześniejszych dokonań, śmiało mogę powiedzieć, że to jedne z najładniejszych ilustracji jakie widziałam w bajkach. Przypominają mi starsze edycje baśni i bajek Hansa Christiana Andersena, gdzie nierzadko jedno spojrzenie na obrazek mówiło więcej, aniżeli słowa w bajce ? 

Spotkałam niedawno znajomą na mieście, która opowiadała o swoim markotnym synku, na mój komentarz, czy to bunt dwulatka, zrobiła się cała purpurowa i zapytała tylko, jak długo to może potrwać. Sprawa może wydawać się zabawna, ale tylko w oczach rodziców... starszych dzieci ? kto zna sytuacje, gdy rano spiesząc się do pracy i mając w planie odwiezienie jeszcze malucha do przedszkola, słyszy przy drzwiach wyjściowych “Ja tego nie ubiorę”, “nie będę się dziś bawić w przedszkolu”, “Zostaję w domu!” ... trudno na takie słowa znaleźć dobrą odpowiedź. Mój syn im mocniej nalegałam, tym bardziej wydawał się uparty i zawzięty, w duchu modliłam się, aby ten czas minął, a buntownicza postawa zniknęła. Przynajmniej na jakiś czas ?  

Książeczka “Tupcio Chrupcio Kapryśna Myszka” przychodzi z pomocą zbuntowanych dwulatków! Podobnie jak nasze maluchy, Tupcio miewa swoje humorki. Nie chce ubrać swojej nowej koszulki do przedszkola, a kiedy już tam się udaje, chodzi obrażony pomiędzy dziećmi i sprawia im przykrości swoimi komentarzami. Na domiar złego, po powrocie do domu zabiera młodszej siostrze zabawki! Miarka się przebrała, rodzice Tupcia wykazują się jednak niesłychaną cierpliwością i konsekwentnie tłumaczą swojej małej myszce, że jej zachowania i wypowiadane słowa wyrządzają rodzinie i przyjaciołom przykrość. Książki z Tupciem maja jednak to do siebie, że zwykle nauka dla tytułowego bohatera przychodzi z czasem, a pocieszna myszka uczy się na błędach swoich oraz innych. Nie ma tu więc przestrzeni do snucia morałów, których czytanie mogłoby tylko nasze dzieci znudzić. Zamiast tego autorka sięga po znany mechanizm akcja – reakcja, gdzie zachowania Tupcia rodzą określone konsekwencje dla niego samego. Jaki był finał historii o kapryśnym Tupciu Chrupciu? Nie powiem, aby nie psuć wam zabawy, zdradzę jedynie, że tytułowy bohater znów jest przyjacielski i obdarza uśmiechem rodzinę oraz swoich kolegów w przedszkolu ?  

Każda książeczka o Tupciu Chrupcio ma inny kolor, co w przeszłości pomagało mojemu dziecku w zakresie nauki kolorów. Publikacja “Tupcio Chrupcio Kapryśna Myszka” mieni się piękną czerwienią, a wydawnictwo Wilga zadbało, aby zarówno rozmiar książki jak i umieszczona w niej czcionka odpowiadały potrzebom najmłodszych czytelników. Za treść odpowiedzialna jest Eliza Piotrowska, z kolei autorem ilustracji jest Marco Campanella. Włoski artysta kreśli kolorowe obrazy, pełne szczegółów, które ucieszą zwłaszcza dzieci nie znające jeszcze liter oraz... ich dziadków, którym duże litery ułatwią czytanie ?