Trzy kroki we mgle

❤️💙POST RECENZENCKI 💙❤️
#współpracareklamowa @waspos
Autorka @kulpinska
⭐️⭐️⭐️⭐️/5

Witajcie Moliki.....

Co byście zrobili gdyby okazało się, że odziedziczyliście spadek i będziecie prowadzić hotelik w deszczowej mglistej Szkocji?Ja z powodu tego ,że słońca potrzebuję do życia, bym się mocno wahała 🫣
Nasza bohaterka Hope wybrała właśnie takie miejsce w niewielkim miasteczku w Szkocji....
Pracuje na maleńkim posterunku policji, jednak nie do końca jest spełniona i szczęśliwa .....Bo jej partner jest nie do końca tym kto jej daje szczęście I przy którym czuje się dobrze....Zwierzęta dają jej spokój i chwile wytchnienia...
Był kiedyś Ktoś....Ale zdradził ,uciekł i zapomniał.....Ona nie zapomniała.....
Lecz jedynym uczuciem jakie do niego żywi to wielka nienawiść za to co jej zrobił......

Jednak codzienność życia tak bardzo ją dobija , że postanawia zakończyć swój związek bo ten nie daje jej szczęścia ....
Właśnie wtedy kilka rzeczy wydarza się naraz ..... Gorzki smak porażki, ból, zamroczenie, zniknięcie Anthony'ego i powrót Emmeta .I to nie wszystko....Bo zdarzy się coś, czego kompletnie nikt się nie spodziewał....
Życie Hope zaczyna być jedną wielką niewiadomą ,na światło dzienne wychodzą tajemnice,które niszczą Hope....

Uwielbiam książki Natalii Kupińskiej i tego nie trzeba nikomu powtarzać ,bo czytam wszystko co zostaje wydane.
Tutaj mnie autorka dość mocno zaskoczyła... Fabuła książki jest skonstruowana bardzo dobrze, Jednak co mnie zaskoczyło to to, że spodziewałam się romansu z motywem zranionej miłości, powrotu po latach, intryg i tajemnic... Czy to dostałam ???A i owszem ,ale jest wprowadzony tutaj smaczek w postaci zagadki kryminalnej ...
I o ile mi to w zupełności w romansach nie przeszkadza ,to tutaj ta zagadka kryminalna , i te zamieszanie wokół tego zdarzenia spowodowało , że momentami czułam, że zapominamy o uczuciu między naszymi bohaterami..... Czy mi to przeszkadzało???Momentami tak,bo brakło iskry miedzy nimi i większej namiętności. W końcu to spotkanie po latach gdzie podobno tak bardzo się kochali,a takie uczucie nie znika od razu.....
No i pierwszy raz tak ogromnie irytowała mnie główna bohaterka,jednak kiedy odkryłam ......Co się wokół niej działo, starałam się zrozumieć jej zachowanie...
Aczkolwiek przy kolejnej scenie płaczu zgrzytałam zębami.....
Emmett za to całym sobą mnie do siebie przekonał ....Kiedy zrozumiał jaki udział w zniszczeniu jego uczucia do Hope mieli..........inni , to zmienił się całkowicie...... Nie mogę więcej zdradzić 🤫
Nie ma tu lukru ,nie ma tu słodkich momentów. Jest prawdziwe życie, realni bohaterowie, problemy, sekrety I grzeszki ukryte głęboko w zeszycie ....
To była historia inne niż wszystkie. Mimo że nie była idealna,miała w sobie kilka rzeczy ,które mi się podobały i pochłonęłam ją w jeden wieczór....
To historia o drugich szansach, o tajemnicach spowitych mgłą w Jesiennym klimacie Szkocji...Czy miłość wygrała???
Przeczytajcie .....Ja polecam
Coś innego ,a jednak wciąga....

„Trzy kroki we mgle” Natalii Kulpińskiej to historia, która z pozoru może wydawać się spokojną opowieścią o życiu na uboczu, jednak bardzo szybko odsłania swoje znacznie głębsze i bardziej poruszające oblicze.

Poznajemy Hope – kobietę pełną niewinności, dobroci i niezwykłej wrażliwości. Jej świat to wyspa, natura i zwierzęta, które darzy bezwarunkową miłością, szczególnie wiernego psa i tajemniczego kruka. To właśnie w tej pozornej ciszy i harmonii kryje się serce naznaczone bólem. Porzucona przed laty przez Emmeta, który bez oglądania się wyjechał w poszukiwaniu lepszego życia, Hope do dziś zmaga się z raną, która nie zdążyła się zagoić.

Autorka w niezwykle sugestywny sposób pokazuje, jak głęboko może boleć zdrada i jak trudno odbudować siebie na nowo. Choć bohaterka próbuje iść dalej – tworzy relację, która daje jej namiastkę stabilizacji – to jednak brakuje w niej prawdziwego ognia i spełnienia. To raczej ciche schronienie niż prawdziwe szczęście.

Sytuacja komplikuje się, gdy przeszłość niespodziewanie wraca. Powrót Emmeta burzy kruche poczucie równowagi Hope i wywołuje lawinę emocji – od żalu, przez gniew, aż po tłumione uczucia, które nigdy do końca nie wygasły. Nienawiść zaczyna mieszać się z tęsknotą, a granica między tym, co było, a tym, co jest, zaciera się coraz bardziej.

Nie ukrywam, że Natalia Kulpińska to autorka, po której książki sięgam w ciemno – i po raz kolejny nie zawiodłam się. Spodziewałam się lekkiej, może nieco nostalgicznej historii z delikatnym wątkiem tajemnicy. Tymczasem dostałam opowieść pełną napięcia, emocji i nieoczywistych zwrotów akcji.
Już od pierwszych stron czuć, że coś jest nie tak – atmosfera jest gęsta, momentami wręcz duszna. Tajemnice, niedopowiedzenia, kłamstwa i wątek kryminalny sprawiają, że książka wciąga bez reszty. Każda kolejna strona odkrywa nowe elementy układanki, a czytelnik coraz bardziej angażuje się w losy bohaterów.

„Trzy kroki we mgle” to nie tylko historia o miłości i stracie, ale także o tym, jak przeszłość potrafi wpływać na teraźniejszość i jak trudno czasem wybaczyć – innym, ale przede wszystkim sobie. To książka, która zostawia po sobie emocjonalny ślad i skłania do refleksji jeszcze długo po jej zakończeniu.

"Jestem wolnym duchem, który nie lubi być ograniczany technologią i niewidzialną smyczą, jaką jest telefon" - N. Kulpińska, "Trzy kroki we mgle"

Hope poznajemy, gdy poszukuje zaginionego jagnięcia z stada. W czystej plusze i błotku. Wraca do domu z swoim krukiem! Tak, krukiem. W domu czeka na nią Anthony. On bardzo ją denerwuje.

"Ja kocham zwierzęta bardziej niż ludzi, a on nie kocha nikogo"*

Hope jest policjantką, ale nie jest to jej wymarzony zawód. Wolałaby być gdzieś indziej niż w stosie raportów i spraw kradzieży ziemniaków. A prywatnie całkiem beznadziejnie się układa jej ralacja z Anthonym. Miał być wsparciem, otuchą, pomocą, ostatecznie nie jest żadną z tych cech. Jakby złym koszmarem, który męczy i męczy. W końcu Hope stawia karty na stół: on musi odejść. Ale jednak sytuacja się diametralnie zmienia. Nie tylko ona, ale także Anthony. Stał się potulny jak baranek. Główna bohaterka snuła swoje podejrzenia, ja również. Ale wszystko szybko się wali, tak jak myślałam. Pojawia się Emmett. Tak, ten którego Hope nienawidzi. A on zdecydowanie o tym wie. A Melody wie więcej niż ona sama. I zrobiła właśnie zdecydowanie więcej niż myślała Hope.

"Przez te osiem lat moja miłość do niej nie osłabła nawet odrobinę"*

Książka jest zabawna i taka z wiejskim klimatem. Hope kocha zwierzęta i uwielbia z nimi przebywać. Woli to niż czas spędzany z Anthonym, którego osobiście nie polubiłam. Był bucem. I jest bucem. Hope to rozsądną kobieta, pełna energii i jednak zdrowo myśląca. Posiadała super humor. Jednak na planszy pojawia się Emmett człowiek z przeszłości Hope. Który roztrzaskał jej serce na tysiące kawałków. Ale mimo wszystko jest wytrwały by znów z nią porozmawiać i powiedzieć to co chce od wielu lat. Każdy bohater jest tutaj inny. A akcja jest na początku wolna i lekko burzliwa. By za chwilę przejść do pełnej szybkości. Pojawił się on i wszystko się zmieniło. Teraz on będzie na każdym kroku Hope. Będzie jak jej cień. Nawet tam, gdzie myślałam, że nadal będzie pracować z pełnym spokojem. Czy ona sobie z tym da radę? Musicie sami zobaczyć.

Książka o miłości do zwierząt, sielance, przyjaciołach, dawnych miłościach, nieudanych miłościach, a także o przeszłości, która puka do drzwi. Jednak teraźniejszość też potrafi dopiec i to w najmniej oczekiwanym momencie. I to czasem tak, że świat stanie w miejscu. By z chwilę znów pędzić ogłaszając nowe zwroty akcji czy wątki. Jest ich tutaj masa.
Pytanie czy wpadłam na to jak zakończy się ta książka? Nie. Autorka mnie zaskoczyła i zmiotła z planszy. Tutaj naprawdę wszystko się kleiło. Byłam zdziwiona jak można tak dobrze zagrać na moim rozumieniu i analizie.