The Spectre. Decadence. Tom 4

To, że książki Marty mają szczególne miejsce w moim sercu, wiecie już po moich recenzjach. Seria Decadence to zbiór najmniej moralnych zachowań, mroku i szaleństwa, ale ja się w tym zakochałam bez tchu. Może to złe, a może właśnie ten typ mroku, sprawia mi ogromną przyjemność.
Dziś przychodzę do Was z recenzją historii Xandera, którego wątki w poprzednich tomach były dosłownie liźnięte, jakby autorka nie chciała nam go przedstawić w pełnej okazałości. Zawsze był pokazywany, jako szalony, niebezpieczny dla wszystkich człowiek, a jak było naprawdę?
Xander przenosi się do innej szkoły, a tam już od pierwszych chwil jego uwagę przykuwa imię Nadia. Jeszcze nie wiedząc z kim będzie miał do czynienia, zaczyna podejrzewać, że jest to kobieta, która chce poznać.
Nadia Vesperton, kobieta mroczna jak najciemniejsza noc, bez krzty strachu, moralności i poczucia zagrożenia. Ona jest zagrożeniem dla innych, a śmiem twierdzić, że gdzieś w środku nawet i dla samej siebie.
Mam wrażenie, że ich temperament przyciągał ich jeszcze bardziej niż by sami chcieli. Uczucie, które wyrosło między nimi było bardzo szalone, zresztą jak ta dwójka.
Cała otoczka historii, opiera się na tajemnicach, walce, namiętności i strachu przed miłością, jednak co okaże się ważniejsze? Miłość, czy śmierć?
Uwielbiam książki Marty, uwielbiam to, że po tekście płynie się jak na materacu nad jeziorkiem w pełnym słońcu. Uwielbiam każdą książkę tej kobiety, bo oddaje to, czego szukam w książkach. Tajemnicę, zagwozdki, szaleństwo, dialogi, które nie są sztywne jak drut, podczas czytania czuję, emocje bohaterów.
Jednak przyznam, że ta część troszkę mnie zawiodła, ale tylko dlatego, że chciałam więcej złego, więcej mroku i szalonego Xandera. Gdy skończyłam czytać, poczułam, że dostałam tego za mało, ale to tylko moje wewnętrzne odczucia i zamiłowanie do złego.