Szkice o metaforze językowej i wizualnej

Książka "Szkice o metaforze językowej i wizualnej" autorstwa Małgorzaty Guławskiej i Piotra Bolesława Majewskiego stanowi interdyscyplinarne opracowanie, które łączy domeny językoznawstwa i historii sztuki. Publikacja analizuje współczesne teorie metafory, które po II wojnie światowej szybko się rozwijają w obu tych dziedzinach badawczych. Autorzy dążą do osiągnięcia celów epistemologicznych, dydaktycznych i historycznych, a ich rozważania są wzbogacone wieloma przykładami z literatury i malarstwa. Dyskusje te dotyczą kluczowej roli teorii metafory w postrzeganiu i interpretacji zarówno metafor językowych, jak i wizualnych. Badacze zastanawiają się nad funkcją języka jako podstawowego narzędzia w procesach myślowych oraz nad tym, czy jest on niezbędny do odbioru dzieł sztuki wizualnej i literackich nasyconych obrazami. W pierwszym szkicu Małgorzata Guławska stosuje metodologię badań kontrastywnych i translatorycznych, zgłębiając specyficzny rodzaj metafor - związki frazeologiczne. Drugi szkic, autorstwa Piotra Bolesława Majewskiego, koncentruje się na podejściu kontekstowym, analizując wykorzystanie pojęcia metafory w polskiej sztuce nowoczesnej, krytyce artystycznej i organizacji wystaw. Prezentowane teorie pragną wyjaśnić zjawiska metafor językowych oraz w pewnym stopniu metafor wizualnych, mimo że nie wszystkie są jednakowo znane w kręgach badaczy metafor. Dalsze pytania dotyczące odbioru dzieł poetyckich i malarskich wskazują na potrzebę prowadzania badań empirycznych.