Sprawa Jana Mazurkiewicza Radosława 1949-1956 T.1

Sprawa karna dotycząca pułkownika Jana Mazurkiewicza, znanego także jako Radosław, to jeden z mniej znanych, a mimo to istotnych elementów działalności aparatu bezpieczeństwa w Polsce Ludowej. Zaskakująca jest mała rozpoznawalność tej sprawy, ponieważ Mazurkiewicz był jedną z kluczowych postaci w konspiracji wojskowej w trakcie II wojny światowej. Jak zauważa Tomasz Łabuszewski, chociaż temat ten nie wyróżniał się jako nietypowy pod względem prawnym dla tamtej epoki, ani dla funkcjonowania organów bezpieczeństwa, ze względu na jego znaczenie, zasługuje na większą uwagę. Należy przypomnieć, że Mazurkiewicz był jednym z najwyżej postawionych dowódców Armii Krajowej. Jego sławę zbudowały między innymi walki Zgrupowania AK Radosław podczas Powstania Warszawskiego. Był również zaangażowany w tworzenie organizacji konspiracyjnej Nie i pełnił wysoką funkcję w Delegaturze Sił Zbrojnych. Ostatecznie był on jedynym z dowódców najwyższego szczebla Armii Krajowej, który dobrowolnie nawiązał współpracę z władzami Polski Ludowej po wojnie. To, że ten aspekt najnowszej historii politycznej Polski nie doczekał się jeszcze obszernego opracowania, budzi zasłużony interes badawczy.