Rytuał przejścia

„Rytuał przejścia” to biograficzna powieść, w której narrator stawia czoło ciężkiej chorobie. Po krótkim okresie zaprzeczenia i zamieszania, postanawia zmierzyć się z wyzwaniem na własnych warunkach. Widzi w swojej słabości okazję do wyzwolenia się z codziennej rutyny i zyskania nowego spojrzenia na życie. Szczegółowe, niemal etnograficzne opisy pozwalają czytelnikowi zbliżyć się do doświadczeń, których zdrowy człowiek często nie potrafi zrozumieć. Choroba otwiera przed narratorem możliwości spotkania wyjątkowych miejsc i ludzi. Rozmowy z duchownym, historie związane z półświatkiem czy kontakty z innymi pacjentami pozwalają mu prowadzić czytelnika przez kalejdoskop ludzkich losów. Relacje w szpitalnej sali, pełne zarówno radości, jak i cierpienia, ukazują życie w pełnej gamie emocji. Samotność mierzenia się z chorobą zestawiona jest z bliskością we wspólnocie pacjentów, a walka z biurokracją z instynktem przetrwania.Tytułowy „Rytuał przejścia” to podróż bohatera od utraty dotychczasowej tożsamości, przez zamęt leczenia, do zbudowania nowego fundamentu po doświadczeniu choroby. Autor pochodzi z Wrocławia, jest socjologiem i konsultantem, analizuje organizacje etnograficznie, a także pisze o piłce nożnej. Tworzy od wielu lat dla różnych czasopism, takich jak „Nowy Obywatel” czy „Harvard Business Review Polska”. W recenzji prof. Aleksander Woźny z Uniwersytetu Wrocławskiego opisuje książkę jako wielowymiarową, fascynującą opowieść, która z humorem ukazuje świat szpitalny i życie po chorobie. Autor zauważa, że lepiej przyjrzeć się chorobie z perspektywy ekscytującej przygody, zamiast ją zwalczać, unikać strachu przed porażką i skupić się na chwili bieżącej.