Recits ultimes

Trzy kobiety z jednej rodziny, każda w różnym wieku, mierzą się na swój sposób z upływem czasu. Są to babcia, prababcia i matka tego samego małego chłopca. Jednak więzi rodzinne zanikają w chwilach samotności, które konfrontują je z nieuchronnością śmierci. Powieść ta składa się z trzech opowieści, z delikatnym nawiązaniem do mitu trzech Mojr. Po wypadku samochodowym, Ida błąka się nocą, aż trafia do domu starszej pary, gdzie spędza kilka dni, próbując dojść do siebie. Wkrótce odkrywa stodołę będącą miejscem odchodzenia chorych zwierząt, co skłania ją do refleksji nad własnym końcem, który nieuchronnie powróci. Jej matka, Paraskewia, zwana Parką, to Ukrainka żyjąca na wygnaniu w Polsce. Po śmierci męża, odcięta od świata przez śnieg, na zboczu góry wydeptuje ogromnymi literami wiadomość dla tych na dole: "PETRO EST MORT!" Kończąc pisanie, przywołuje w myślach całe swoje życie. Z kolei Maya, jedyna córka Idy, przebywa w Malezji z jedenastoletnim synem. Choć powinna przygotowywać broszurę turystyczną, jej podróż bardziej przypomina ucieczkę, będąc reakcją na osobisty ból. Książka została przetłumaczona z języka polskiego przez Grażynę Erhard.