Pułapka na Darwina. Michael J. Behe odpowiada krytykom

W 16. rocznicę publikacji „Czarnej skrzynki Darwina” Michael J. Behe po raz kolejny wzbudził dyskusje wśród naukowców badających pochodzenie i ewolucję życia na Ziemi. Amerykański biochemik, znany z krytyki darwinizmu, swoją kontrowersyjną tezę rozwijał również w kolejnych książkach, takich jak „Granica ewolucji” i „Dewolucja”. Te publikacje przyczyniły się do zażartych debat, na których Behe aktywnie odpowiadał, między innymi na łamach „New York Timesa”, w artykułach naukowych oraz na blogach. Jego najnowsza książka, „Pułapka na Darwina”, zawiera zarówno te odpowiedzi, jak i zupełnie nowe przemyślenia. Behe twierdzi, że aktualne dane empiryczne, zdobyte poprzez badania ewolucji mikroorganizmów czy analizę mutacji u psów i niedźwiedzi polarnych, sugerują, że proces ewolucji oparty na losowych mutacjach nie jest w stanie stworzyć skomplikowanych struktur molekularnych niezbędnych dla życia. Zadaje więc pytanie: co naprawdę stoi za złożonością biologiczną? Na kartach „Pułapki na Darwina” Behe pokazuje, że większość zarzutów wobec jego argumentów nie ma solidnego podłoża, co jest niezwykłe, biorąc pod uwagę, że wysuwają je renomowani naukowcy. Książka dostarcza przekonujących odpowiedzi na krytykę darwinizmu i zachęca do refleksji nad dominującym światopoglądem ewolucyjnym. Behe wyraźnie przedkłada dane empiryczne nad teoretyczne interpretacje, co czyni go bardziej rzetelnym badaczem w porównaniu do jego krytyków, takich jak Kenneth Miller, Jerry Coyne, Larry Moran czy Richard Lenski. Szczególnie wymowne są rozdziały czwarty i siódmy, gdzie Behe przedstawia niepodważalne argumenty przeciwko Lenskiemu. Lenski nie jest w stanie ich skutecznie obalić, co podważa tezę, że darwinizm może dostarczyć satysfakcjonujących wyjaśnień na temat żywego świata.