Przyszliśmy do Ciebie morze Działania 1. i 2. Armii Wojska Polskiego na Pomorzu Zachodnim

Tożsamość Pomorza Zachodniego jest ściśle związana z heroicznym wysiłkiem polskich żołnierzy, którzy na wiosnę 1945 roku stawiali czoła wyzwaniom związanym z przejęciem tego terytorium. Działania te, znane jako operacja pomorska, były kluczowe w dziejach regionu, który wcześniej stanowił część niemieckiej prowincji Pommern. Operacja została przeprowadzona przez siły 1. i 2. Frontu Białoruskiego. W skład 1. Frontu wchodziła 1. Armia Wojska Polskiego, licząca około 75 tysięcy żołnierzy, która aktywnie uczestniczyła w walkach od początku marca do początku kwietnia 1945 roku, ponosząc ciężkie straty, wynoszące łącznie 8.668 poległych żołnierzy.Było to pierwsze pełne zaangażowanie 1. Armii WP pod rozkazami marszałka Gieorgija Żukowa, która w lutym 1945 roku uczestniczyła w przełamywaniu Wału Pomorskiego i zdobywaniu Kołobrzegu, a także w innych bitwach, które ostatecznie doprowadziły do włączenia regionu znanego dzisiaj jako Pomorze Zachodnie do Polski. Początki operacyjne tego związku zbrojnego sięgają października 1943 roku i bitwy pod Lenino, kiedy to jedna z dywizji piechoty, wsparta przez pułk czołgów, została po raz pierwszy rzucona do boju.Z biegiem czasu i postępem Armii Czerwonej na zachód, siły dowodzone przez gen. bryg. Zygmunta Berlinga zostały zasilone większą liczbą polskich rekrutów, co zwiększyło ich potencjał bojowy. W lecie 1944 roku jednostki te walczyły na przyczółkach pod Dęblinem i Puławami, a także w bitwie pod Studziankami, gdzie 1. Brygada Pancerna im. Bohaterów Westerplatte przeszła swój chrzest bojowy. Poświęcenie młodych polskich żołnierzy, którzy realizowali ambicje piastowskich władców o dostęp do Bałtyku, było w czasach PRL często opisywane jako znaczący epizod II wojny światowej.