Przeszłość jako przedmiot wiary Historia i filozofia w myśli średniowiecza

Przez lata studiowałem dzieła uczonych, szczególnie skupiając się na pracach Bayle’a. Niemniej jednak moje rozumienie średniowiecznych kronik było niepełne, a zasady ich autorów pozostawały dla mnie tajemnicze. Nie tylko kroniki, ale również inne teksty z tego okresu były dla mnie zagadką. Jak można było uznać dowody na istnienie Boga za przekonywujące? Jak można było traktować anioły i demony jako rzeczywistość? Jak można było klasyfikować byty według ich domniemanej doskonałości? Dlaczego wierzono, że wszystko, co się porusza, jest napędzane zewnętrzną przyczyną? Książka Krzysztofa Pomiana "Przeszłość jako przedmiot wiary" rozpoczyna się od analizy dwóch średniowiecznych kronik, a dokładniej – dwóch legend etnogenetycznych, które się w nich znajdują. Autor pokazuje jak w VI wieku "Getica" umieszczała Gotów i Scytów w kontekście biblijnym, przypisując im pochodzenie od Magoga, syna Jafeta. Natomiast kronika Fredegara w VII wieku przedstawiała Franków jako potomków trojańskiego króla Priama. W swoim czasie obie kroniki miały wyraźne znaczenie polityczne. W XII wieku ich teksty zaczęto modyfikować i dostosowywać do innych przekazów, aż w XV wieku zostały całkowicie odrzucone.