Program i praktyka produktywizacji Żydów polskich w działalności CKŻP

Monografia poświęcona Wydziałowi Produktywizacji CKŻP przedstawia zaangażowanie zarówno żydowskich działaczy politycznych, jak i zwykłych ludzi w pracy nad poprawą dramatycznej sytuacji, w jakiej znaleźli się ocalali z Holokaustu. Bez względu na różnice polityczne, żydowskich liderów i intelektualistów łączyło przekonanie, że praca jest kluczowa w procesie wychodzenia z rozpaczy i apatii, przywracania poczucia zdolności do działania i kontroli nad własnym życiem. Działania te były nieodłącznie związane z różnorodnymi koncepcjami tożsamości żydowskiej. Autor umieszcza działania Wydziału w szerszym kontekście żydowskiej historii intelektualnej, gdyż już w czasach nowoczesnych zmiana struktury zatrudnienia Żydów na rzecz zwiększenia ich udziału w sektorach produkcji przemysłowej i rolnej była istotnym przedmiotem debat wśród żydowskiej inteligencji. Po wojnie, praktyczna realizacja tego projektu przez CKŻP była determinowana przez nowe realia demograficzne, traumę i poczucie wykorzenienia ocalonych, procesy migracyjne oraz niepewność wynikającą z antysemickich nastrojów i przemocy.