Pozdrowienia z Moskwy

"Są momenty, kiedy człowiek czuje się tak, jakby cały jego świat sypał się w gruzy" - R. Foks, "Pozdrawienia z Moskwy"

Czas wojny na Ukrainie. Jesteśmy w parku, nie ma nikogo. Na ławeczkę między drzewami i krzewami zasiada starszy pan z pieskiem. Nic podejrzanego, jednak zaczyna "majstrować" przy jej siedzisku. Coś wyjął włożył do saszetki by następnie coś włożyć spowrotem w tamto miejsce. Jednak pewne oczy go widziały, oczy, które widzą wszystko.

Major Jewgienij Aleksandrowicz Krylin był człowiekiem pełnym elegancji w ubiorze. Jednak jego zawód nie był wcale taki elegancki. Miał w swojej nadzieji w końcu rozpracować całą siatkę łączności przeciwnika. A nie było to wcale takie łatwe jakby się wydawało. Miał duże możliwości "wyciskania" z złapanych ludzi informacji. Jednak najpierw należało by złapać kogoś żywego.

Z drugiej strony poznajemy Jasze. Człowieka, który właśnie jest łącznikiem i całkiem dobrze idzie mu doręczanie przesyłek do ukrytych skrytek. Jeszcze nie został przez nikogo zauważony, ani złapany. Jednak wykonywanie tych zadań niosło z sobą wiele ryzyka. Każdy może wpaść. Teraz traci kontakt z Fortowem. Właśnie z tym starszym panem z ławeczki.

W Waszyngtonie Hugh Campbell nerwowo zastanawiał się nad sytuacją braku łączności z jednej z dobrze mu znanych agentów. Musiało się coś stać. Kontakt nie urwał by się od tak. Ten człowiek chce mieć ciągłość łączności z Kijowem. Jednak i tutaj pojawiają się problemy. Hugh obmyśla czysty, ale ryzykowny plan. Ciągłość łączności agentów musi zostać zachowana, ale jeśli można trochę namieszać w tym planie działania wroga to czemu nie zrobić tego? Na wojnie wszystkie ruchy są dozwolone!

Mamy tutaj czysty przykład walki dwóch stron. Jedna chce zachować tajność i nie zostać złapana, mimo ryzykownych działań. Druga chce pozyskać jak najwięcej informacji o działalności drugiej, ale też całkowicie złamać informacje o nich i ich działaniach. Mimo XXI wieku wiele strategii i działań dotyczyło działań charakterystycznych dla Zimnej Wojny. A przecież można było wszystkim posługiwać się w internecie. Nie jest to fascynujące? Podejmowanie działań, których dziś wróg się nie spodziewa? A także tworzenie wielkiej tajemnicy związanej z samobójstwem jednego Rosjanina. A ono tworzy wiele pytań względem powiązania jego z łącznością wroga. Według rosyjskich śledczych w tym śledztwie nic, ale to nic nie pasuje do siebie. A dla mnie jest to kolejny powód by dalej czytać. Uwielbiam motywy, gdy śledczy nie dają sobie rady rozgryźć szybko daną poszlakę, a przez to stoją w miejscu. A ja doskonale wiem jaka jest prawda, ponieważ znam poczynania drugiej strony.

W tej książce mamy widoczny element, jak tak naprawdę nie jeden z głównych motywów: motyw polski w tym konflikcie zbrojnym.

Książka splata z sobą historię prawdziwą z fikcją tak gładko, że nie widzimy tego, że postacie czy sytuację na tle historycznym są fikcją. To mogło zdarzyć się naprawdę. Przecież w takich warunkach każdy scenariusz jest możliwy. A przez to książka stała się ciekawa, przyciągająca. Po prostu pod mnie, miłośnika historii. Styl, język, pomysł, realizacja - wszytsko do siebie pasuje. Nie mam żadnych zastrzeżeń.

A Ty chcesz zagrać z nami w szachy? Może teraz Twój ruch?