Portrety Uczonych. Profesorowie Uniwersytetu Warszawskiego po 1945. L-R

W trzecim tomie "Portretów Uczonych" znajdziemy drugą część dedykowaną biograficznym esejom o wybitnych osobistościach, których kluczowa działalność w nauce i edukacji przypada na okres po 1945 roku. Teksty skupiają się na uczonych, którzy trwale przyczynili się do odbudowy Uniwersytetu po zniszczeniach wojennych, wzmacniając jego rolę społeczną i naukową renomę.Tom ten przedstawia szeroki wachlarz postaci, z których niektórzy narodzili się jeszcze w XIX wieku, swoje wykształcenie zdobyli podczas lub bezpośrednio po I wojnie światowej, a kariery rozwijali w latach II Rzeczypospolitej, stając się później autorytetami w środowisku akademickim. Są również ci, którzy emigrację obrali jako swoją drogę, zrywając więzi z rodzimą uczelnią, ale odnosząc wielkie sukcesy naukowe i utrzymując kontakty z krajem. Nie brakuje także uczonych, którzy powrócili do Polski po wojnie. Różnorodność losów sprawiła, że decyzje o przypisaniu danego naukowca do określonej części zbioru były czasami arbitralne.Najwięcej uwagi poświęcono tutaj uczonym urodzonym w okresie międzywojennym, którzy w realiach PRL i czasach po odzyskaniu suwerenności Polski kontynuowali swoją działalność. Niektóre eseje zostały stworzone specjalnie dla "Portretów", inne napisali bliscy współpracownicy bohaterów, a jeszcze inne to przedruki wcześniejszych prac. Redaktorzy nie zamierzali tworzyć zwięzłych haseł słownikowych, lecz raczej zbliżyć czytelników do najważniejszych postaci uniwersyteckiego świata poprzez różnorodne teksty, od eseistycznych po bardziej naukowe, wzbogacone przypisami i odnośnikami. Każdy esej uzupełniony jest o standardowy biogram encyklopedyczny."Portrety Uczonych", podzielone na trzy tomy i sześć części, opisują zasłużonych profesorów Uniwersytetu Warszawskiego, którzy swoimi naukowymi, dydaktycznymi i organizacyjnymi osiągnięciami zapisali się w historii szeroko pojętego środowiska akademickiego. Eseje dotyczą uczonych z różnych dziedzin reprezentowanych na Uniwersytecie: od humanistyki, przez nauki społeczne, ścisłe, przyrodnicze, medyczne, aż po artystyczne. Wybór postaci był wymagający i poprzedzony licznymi konsultacjami, a wszystkie opisywane osoby są już nieżyjące.