Polskie Bałkany

To opracowanie poświęcone jest analizie literatury pisanej w językach słoweńskim, chorwackim, serbskim i albańskim, która została przetłumaczona na język polski w okresie od 1990 do 2012 roku. Autor wnikliwie bada, jakie znaczenia polityczne i kulturowe nadają swoim dziełom autorzy pochodzący z obszarów byłej Jugosławii, tacy jak Ivan Čolović, Dubravka Ugrešić, David Albahari czy Slavenka Drakulić. W ramach tych badań uwzględnia również perspektywę zachodnich podróżników jak Robert D. Kaplan i Juli Zeh, a także polskich pisarzy i ich odbiorców, w tym między innymi Wojciecha Tochmana, Andrzeja Stasiuka i Gustawa Herlinga-Grudzińskiego.Studiując twórczość autorów z byłej Jugosławii, autor ukazuje niejednorodność prozy, która dociera do polskiego odbiorcy. Znajduje w niej przejawy antynacjonalizmu oraz obalanie stereotypów, które komplikują tradycyjne kategorie kulturowe, narodowe i płciowe. Analiza pokazuje także, jak polska czytelnicza reakcja na te tłumaczenia bywała naznaczona przez wcześniejsze uprzedzenia, wynikające z podejścia skoncentrowanego na egzotyce i obcości. Praca jest próbą nowego krytycznego spojrzenia na dotychczasowe odbioru postjugosłowiańskiej prozy w Polsce, zarówno w ujęciu naukowym, jak i popularnym.Monografia oferuje świeże spojrzenie na kwestie związane z komparatystyką, postzależnością, rynkiem tłumaczeń i przepływem idei we współczesnej Polsce, poszerzając tym samym zrozumienie języka krytyki literackiej w kontekście tych tłumaczeń.