Paradoks ziarna pszenicy. Droga życia wewnętrznego Katarzyny de Bar

Katarzyna Mechtylda de Bar (1614–1698) była niezwykłą postacią w historii religijnego odrodzenia we Francji w XVII wieku. Założyła Instytut Benedyktynek od Nieustającej Adoracji Najświętszego Sakramentu, znany również jako sakramentki. W jej duchowości kluczowym elementem było tajemnicze misterium paschalne Chrystusa, które zostaje zaszczepione w wiernych już od chwili chrztu i jest obecne podczas każdej Eucharystii. Katarzyna podkreślała wagę szczególnego kultu wobec Jezusa jako Początku i Źródła Życia. Miała głęboką wiarę, że pozostawanie w stanie duchowej śmierci w obecności Jezusa pozwala doświadczać Jego boskiego życia, które przewyższa wszystko, co można znaleźć na ziemi czy w niebie.Matka Mechtylda zachęcała do świadomości, że prawdziwe życie boskie zaczyna się w nas, gdy ziemskie życie ustępuje. W jej przekonaniu, to przechodzenie przez duchową śmierć prowadzi do osiągnięcia najwyższego dobra i trwałego szczęścia. Jej refleksje znalazły szczególne odzwierciedlenie w zapiskach z rekolekcji, które przeprowadziła w latach 1661–1662.Weronika Andral (1923–2001) była francuską benedyktynką-sakramentką, która wnikliwie badała pisma matki Mechtyldy. Stała się znawczynią jej duchowego dziedzictwa i poświęciła się publikowaniu prac, które przybliżają osobę i dzieło założycielki Instytutu.