Ostatnie myśli (sen nie przyjdzie)

"Ostatnie myśli", powieść Pawła Orła, jest fascynującym dziełem osadzonym w kontekście genezy materialnej, różniącym się od romantycznego podejścia prezentowanego w "Genezis z Ducha". Orzeł kieruje uwagę czytelnika na fizyczne aspekty egzystencji, które są dostępne dla ludzkich zmysłów. Te delikatne i niemal niewidoczne przejawy życia pokazują w człowieku ruch będący esencją życia. Dzięki tej różnorodności i intensywności objawia się możliwość połączenia jednostki z kosmosem, co zmienia nasze rozumienie ludzkiej natury i otwiera nowe perspektywy antropologiczne.Narracja w "Ostatnich myślach" cechuje się językiem przypominającym poetycką codzienność, pełnym antropomorfizacji i wzbogaconym odniesieniami do różnych form sztuki, szczególnie wizualnej i muzycznej. Ekfraza odgrywa tu znaczącą rolę, co jest zrozumiałe, biorąc pod uwagę wykształcenie autora jako historyka sztuki. Tytułowe nawiązanie lub podtytuł "sen nie przyjdzie" można interpretować na kilka sposobów, jak przewrotne odwołanie do myśli "śmierci nie ma" albo jako dosłowną uwagę na temat życia jako niekończącego się snu, stanowiącego główne narzędzie poznania.Powieść Pawła Orła wyróżnia się oryginalną i przemyślaną strukturą artystyczną, co zostało uznane przez krytyków, w tym Henryka Berezę, w Warszawie w letnim okresie 2011 roku.