Ostatni taniec

„Ostatni taniec” Rafała Wicijowskiego to opowieść o miłości, która została przerwana w najważniejszym momencie. Julia była o krok od nowego etapu życia - gotowa powiedzieć „tak”, przekonana o swojej przyszłości, spokojna o jutro. I wtedy wszystko rozsypało się w jednej chwili. Zamiast obietnicy wspólnej drogi pojawiły się słowa, które przekreśliły marzenia. Jedno wydarzenie zmieniło wszystko, zostawiając po sobie ciszę, niedopowiedzenia i pytania bez odpowiedzi.

Mija dekada. Czas, który teoretycznie powinien zagoić rany. A jednak powrót Michała sprawia, że przeszłość odżywa z całą swoją siłą. Chce wytłumaczyć, odkryć to, co wtedy pozostało ukryte, zawalczyć o coś, co nigdy tak naprawdę w nim nie wygasło. Tylko czy da się odbudować zaufanie, które runęło w jednej sekundzie? Czy serce, raz złamane, potrafi jeszcze raz zaryzykować?

To historia pełna emocji - tęsknoty, żalu, nadziei i wewnętrznej walki. Autor pokazuje, że czas nie zawsze wymazuje uczucia, a niedopowiedziane historie potrafią ciążyć latami. Bardzo podobał mi się motyw konfrontacji z przeszłością i to, jak bohaterowie dojrzeli przez te dziesięć lat. Ich rozmowy są pełne napięcia, ale też autentyczności. Czuć w nich ból, ale i tlącą się gdzieś pod powierzchnią czułość.

„Ostatni taniec” to książka o tym, że życie rzadko układa się według planu. O wyborach, które mają konsekwencje. O tym, że czasem największej odwagi wymaga nie odejście, lecz powrót. To poruszająca opowieść o miłości wystawionej na próbę - i o tym, czy można zatańczyć jeszcze raz, gdy muzyka dawno ucichła.

Najbardziej wzruszająca książka jaką kiedykolwiek czytałam..
To, co działo się w mojej głowie po przeczytaniu przekracza wszelkie granice. Czuję się jak rozbity wazon..
*
Julia i Michał, dwoje nieziemsko zakochanych w sobie ludzi niedługo mają się pobrać. Bardzo się kochają, z ogromną radością planowali ślub i wesele. Jednak chwilę przed tym, jak mieli powiedzieć sobie sakramentalne "tak", Julia dowiaduje się z listu, że... ślubu nie będzie. Michał nie pojawił się w kościele.
Załamana kobieta musi wyjść przed ołtarz i przeprosić gości, odwołać zaproszenie.
Ten dzień miał być najpiękniejszym w ich życiu a stał się najgorszym..
Załamana kobieta bije się z myślami co było powodem porzucenia.

Mija dziesięć lat.
Serce Julii powoli otwiera się na nowe uczucie. Choć wciąż nie rozumie tego, co miało miejsce tamtego dnia, wciąż czuje ogromny żal, to jednak nie potrafi nienawidzić Michała i całkowicie wymazać go z pamięci.

Nagle dostaje telefon od niedoszłej teściowej z prośbą o kontakt z Michałem. Mężczyzna chce wyjaśnić swoje zachowanie, przeprosić i błagać o wybaczenie.

Czy Julia mu wybaczy? Czy zrozumie co kierowało mężczyzną? Czy między nimi ożyją dawne uczucia?
*
Jestem pod ogromnym wrażeniem.
Rafał Wicijowski musi być niezwykle wrażliwym mężczyzną, niespotykanie wręcz, jeśli był w stanie stworzyć tak emocjonującą powieść..
Wciąż zastanawiam się, jak ja bym się zachowała.. czy bym się spotkała z Michałem w obliczu tego, co wyszło na jaw? Czy spełniła bym jego prośbę?
W takiej sprawie chyba nie ma właściwego wyboru.

Ostatni taniec skojarzył mi się z książkami Sparksa.
Mam nadzieję, że Rafał także osiągnie taki ogromny sukces. Liczę ogromnie na to, że znajdzie się wytwórnia filmowa, która będzie chciała zekranizować tę powieść!

Zakończenie zmiata z planszy. Cudem nie zmoczyłam kartek łzami, które leciały mi jak szalone, zalewając widok ostatnich zdań. Przez długi czas po przeczytaniu czułam na gardle imadło i nie mogłam przestać myśleć o tym co przeczytałam.
Książka boli, łamie serce, zmusza do refleksji i zadumy. Jednocześnie jest bardzo piękna i dająca nadzieję..

A czy Wy dalibyście komuś drugą szansę po 10 latach rozłąki?

Ogromnie cieszę się, że mogłam ją przeczytać, za co dziękuję Wydawnictwu Filia.
Was także zachęcam do lektury. Uwierzcie, że warto!