Ojciec Pio

Ponad sto lat temu narodził się Ojciec Pio, a historia, którą ludzie tworzą codziennie poprzez swoje życie, stopniowo stała się przedmiotem badań historyków i została uwieczniona na kartach książek, nosząc na sobie niezbadane znaki Opatrzności. Z upływem czasu zmienia się również otoczenie; przeobrażają się nie tylko kraje, budynki i ulice, ale także sam pejzaż, ziemia, a nawet skały. Współczesny podróżny, który przemierza zakręty drogi prowadzącej z Benewentu do Pietrelciny, z trudem potrafi sobie wyobrazić scenerię, która towarzyszyła narodzinom i młodości Ojca Pio. Wozy i muły zostały zastąpione przez skutery i samochody, a pola, kiedyś ciemne i zimne, świadczą teraz o obecności ciągników, podczas gdy rozklekotany asfalt przykrywa zakurzone drogi. Tylko zimowe, szare niebo i przelatujące nad polami sroki wydają się być takie same jak dawno temu.Francesco Forgione, który po święceniach kapłańskich przyjął imię Ojca Pio, przyszedł na świat 25 maja 1887 roku o godzinie 17, w małym pokoiku przy Vico Storto Valle 27, w dzielnicy Castello – najstarszej i najuboższej części Pietrelciny. Właśnie tutaj Francesco spędził swoje dzieciństwo, mieszkając w trzech skromnych lokalach należących do jego rodziny przy Vicolo Storto Valle. Często odwiedzał stary kościół parafialny, aby się modlić, a gdy był zamknięty, siadał na kamieniu i trwał w modlitwie, dopóki nie przywołała go matka. Niejednokrotnie umawiał się z zakrystianinem, aby ten zamknął go w kościele, i wówczas, niewidoczny dla innych, pozostawał w samotnym dialogu z Bogiem.