Odmiany pograniczności

W przeszłości, w refleksji literaturoznawczej pojęcie pograniczności bylo głównie związane z genologią, używane przy opisywaniu gatunków literatury, które wykraczały poza tradycyjne ramy i posiadały cechy inne niż normatywne. Obecnie jednak coraz bardziej utrwala się pogląd, że utwory literackie są złożonymi tekstami, które wykraczają poza płaszczyznę formy i struktury, zagłębiając się w kwestie języka oraz kultury literackiej.Żyjemy w świecie pełnym granic — zarówno fizycznych, mentalnych, jak i metafizycznych — które potrafią jednocześnie łączyć i rozdzielać nasze doświadczenia wewnątrz nas samych, jak i w kontekście społecznym. Współczesna rzeczywistość jest zdominowana przez przekraczanie tych granic bardziej niż przez ich utrzymywanie, a różnorodne transgresje stały się kluczowym punktem zainteresowania medialnego i politycznego.Zbiór esejów „Odmiany pograniczności” próbują zgłębić współczesne i najnowsze utwory literackie, poetyckie i prozatorskie, w których te granice ulegają napięciom i przenikaniu. Pograniczność, jako fenomen literacki, jest niezwykle skomplikowana i bogata, a jej form i odmian wydaje się przybywać z czasem coraz więcej.