O sztuce rządzenia według Mozi, Mengzi, Xunzi, Han Feizi

Mozi (V/IV w. p.n.e.) uchodził za pierwszego poważnego konkurenta Konfucjusza i był twórcą znaczącej szkoły moistów. Głosił konieczność działania zgodnie z wolą Nieba (Tianzhi) i podkreślał wartość powszechnej, nieróżnicującej miłości jako fundamentu dla harmonijnego społeczeństwa. Mengzi, znany w tradycyjnych Chinach jako Mencjusz (IV/III w. p.n.e.), ceniony był jako najwybitniejszy myśliciel po Konfucjuszu. Wierzył w naturalną dobroć człowieka i twierdził, że idealne rządy to te, które realizują „Drogę królewską”, zapewniającą ludowi warunki do życia zgodnie z ich wewnętrznym dobrem dzięki mądrości władcy i jego doradców. Xunzi (IV/III w. p.n.e.), wyróżniający się reprezentant wczesnego konfucjanizmu, sądził natomiast, że ludzka natura z natury jest zła i wymaga ukształtowania poprzez odpowiednie wychowanie. Zgadzając się z Mencjuszem co do znaczenia moralności władcy dla dobra państwa, kładł jednak większy nacisk na szczegółowe przestrzeganie hierarchii oraz dyscyplinę społeczną. Han Feizi (III w. p.n.e.), najwybitniejszy spośród legistów, dzielił przekonanie Xunzi co do wrodzonego zła ludzkiej natury. Uważał, że najskuteczniejszą formą rządów jest ścisłe wprowadzenie i egzekwowanie przepisów oraz procedur, które powstrzymują ludzi przed czynieniem zła.