O kosmetyce twarzy pań. Lekarstwa na miłość

Zamieszczone w tym tomie elegie dydaktyczne Owidiusza często pozostają niedoceniane, choć zdecydowanie niesłusznie. Pierwsza z tych niezwykłych, choć niewielkich, form literackich łączy erudycyjną tematykę z mistrzowskim operowaniem słowem i bogatym kontekstem kulturowym. Tematem tych rozważań jest concept cultus, odnoszący się do troski o wygląd, choć w szerokim rozumieniu dotyczy poprawy natury w różnych sferach życia, a przez to kultury. W ten sposób Owidiusz przekształca kosmetyczny wątek poematu w refleksję na temat pielęgnacji urody jako elementu cywilizacyjnego postępu Rzymu. Drugi utwór, Lekarstwa na miłość, można traktować jako poradnik psychoterapeutyczny. Pomaga on osobom zmagającym się z nieszczęśliwym uczuciem i intensywnym pożądaniem, interweniując w teksty medyczne, filozoficzne czy retoryczne oraz dzieła prawne. Utwór ten obfituje w odniesienia do rzymskiej satyry, liryki, epigramatów i trafia w tradycję poezji dydaktycznej. Zarówno Lekarstwa na miłość, jak i O kosmetykach twarzy pań, prócz porad z zakresu kosmetologii i psychologii, pozwalają wniknąć w patriarchalny charakter rzymskiej cywilizacji w przełomowym momencie historii, gdy kształtowała się tożsamość zachodniego świata. Utwory te ukazują troski ówczesnych kobiet rzymskich, dla których poezja ta odzwierciedlała znany im świat, w którym dominacja męska czasami ustępowała silnej władzy Erosa.