Niewidzialny stygmat

Jerzy Łukasz Kaczmarek, urodzony 13 grudnia 1964 roku w Jarocinie, zmarły 7 kwietnia 2021 roku w Poznaniu, był wybitnym poetą, krytykiem literackim, tłumaczem i socjologiem. Jako absolwent socjologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie później rozpoczął pracę w 1994 roku, Kaczmarek posiadał bogate doświadczenie akademickie. Był stypendystą w prestiżowych instytucjach takich jak Goethe-Institut w Mannheim oraz Universität Bielefeld, a także Institut für Regionalentwicklung und Strukturplanung w Erkner. W 2000 roku zdobył tytuł doktora nauk humanistycznych z zakresu socjologii na swoim macierzystym uniwersytecie. Jerzy Kaczmarek swoje doświadczenie dydaktyczne poszerzał, wykładając w różnych uczelniach wyższych w Polsce, a w 2015 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego i ostatecznie w 2019 roku został profesorem na Wydziale Socjologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Jego naukowe zainteresowania obejmowały socjologię sztuki i literatury, socjologię wizualną, a także tematykę pogranicza i postsekularyzmu. W latach 1987-1994 Kaczmarek był redaktorem kwartalnika literacko-artystycznego „Już Jest Jutro”. Był inicjatorem teoretycznych projektów takich jak „Akcja Droga” i organizatorem „Twórczych Nocy Działań”. Publikował w licznych czasopismach literackich, w tym „Topos”, „Pracownia” i „Gazeta Malarzy i Poetów”, oraz antologiach poetyckich. Uczestniczył również w międzynarodowym projekcie poetycko-plastycznym „gedichtet/gezeichnet”. Jego zasługi na polu poezji zostały docenione m.in. nagrodą Ryszarda Milczewskiego-Bruno oraz Złotą Książką im. Witka Różańskiego. Był nominowany do Nagrody Poetyckiej Orfeusz w 2020 roku. Jako tłumacz przybliżył polskim czytelnikom twórczość niemieckojęzycznych autorów, w tym Goethego, Hölderlina i Trakla. Do najważniejszych dzieł Kaczmarka zaliczają się tomy poezji takie jak „Pomiędzy niebem a ziemią” (1989) czy „Niewidzialny stygmat” (2019), jego przekłady to m.in. „Jak sól w wodzie” Rosemarie Steinriede, a do prac naukowych można zaliczyć „Joseph Beuys. Od sztuki do społecznej utopii” (2001). Jego dorobek literacki i naukowy pozostaje nieocenionym wkładem w polską kulturę i naukę.