Nieudane doręczenie

Dziękuję Wydawnictwu Zwierciadło za tak znakomitą perełkę wśród polskich autorów.
„ Nieudane doręczenie ” Żanety Góreckiej zdarzyło mi się w niedzielę i dzięki autorce była to niezwykle wciągająca niedziela. Zaczęłam czytać i nawet nie wiem, kiedy zrobiło się ciemno za oknem.
Dobrze, że w sobotę popełniłam rosół bo inaczej głodowanie rodzinne murowane.
Zdaniem Stephena Kinga…
„ Najbardziej przerażający moment to ten, tuż zanim zaczniesz”.
Zanurzyłam się w literkach i już od wejścia wbiło mnie w fotel, niemal naukowe podejście do opisu ludzkich zwłok. To było niemal tak majestatyczne, jak opisy przyrody w „ Nad Niemnem”. Każda cząstka ciała miała swoje miejsce w wyobraźni autora, jednocześnie przekazując czytelnikowi tylko to co chce, zostawiając wisienki na koniec.
Fabuła jest tak ciekawie prowadzona, że po kolei poznajemy bohaterów i emocje rosną z każdą kartką i z każdą postacią zastanawiamy się kto jest dobry, a kto zły.
Za diabła nie wiesz. Każdy kolejny uczestnik tej wartkiej akcji może być wciągnięty w wir, tak jak my czytelnicy. Odkrywane są kolejne tajemnice i powiązania, o które bym nikogo nie podejrzewała.
Pierwsze skrzypce grają tu także skrywane tajemnice i krzywdy przeszłości. Nawet nie zdajemy sobie sprawy jak ważne jest wyjaśnienie czasem spraw do końca, by nikt nie czuł się pominięty.
Wiadomo, nie da się dogodzić wszystkim, ale czasem wystarczy spojrzeć dalej.
Oczywiście ostania stronica wywróciła uporządkowany zdarzeniami stolik i czekam na więcej.
Ta historia to koronkowa robota, która na zawsze zostawiła we mnie ślad i podziw tak utkanej przędzy tajemnic. Z nieukrywana radością czekam na kolejne spotkanie z autorką.
Zawsze powtarzam iż uwielbiam gościć w wyobraźni rodzimych autorów, a tutaj zaszczytem było gościć w tak znakomitym debiucie i trzymam kciuki za dalsze ścieżki literackie.