Nieodparta pokusa, by pokochać wroga (barwione brzegi)

Hmm… to było dziwne, momentami inne i całkiem ciekawe, ale niestety z kilkoma wyraźnymi niedociągnięciami. Muszę przyznać, że sam pomysł na świat przedstawiony był naprawdę interesujący, chociaż zabrakło mi większego rozwinięcia pozostałych zakonów.

Humor okazał się dość specyficzny, momentami wulgarny i nieco nieprzyzwoity, co nie zawsze do mnie trafiało. Miałam też problem z bohaterami. Nie potrafiłam do końca uwierzyć, że Osric jest bezdusznym mordercą, brakowało mu chłodu i energii prawdziwego „zimnego drania”. Z kolei w przypadku Uzdrowicielki trudno było mi uwierzyć w jej moralność. Ciągle mówiła o swoim kręgosłupie moralnym, a jednocześnie niemal cały czas życzyła Osricowi śmierci i nie chciała go leczyć.

Dodatkowo liczyłam na wyraźniejszy wątek romantyczny, a tutaj praktycznie go nie było. Tak naprawdę dopiero pod sam koniec zaczyna się między nimi coś dziać, a przez całą książkę dostajemy zaledwie jeden pocałunek. Rozumiem motyw enemies to lovers, ale w tej części było głównie enemies 😅

Nie do końca przekonało mnie też poprowadzenie motywu choroby Osrica oraz wątku ospy, oba elementy momentami sprawiały wrażenie wrzuconych obok siebie, zamiast naturalnie się przeplatać. Szczególnie choroba Osrica pod koniec została jakby całkowicie zapomniana.

Mimo wszystko książka miała kilka interesujących elementów i potencjał na rozwinięcie historii, dlatego liczę, że w kolejnej części pojawi się więcej romansu i lepiej zostaną rozwinięte relacje między bohaterami.