Nieletni w pedagogii Stanisława Jedlewskiego. Refleksje (nie)domknięte

Książka opisuje życie i dorobek naukowy Profesora Stanisława Jedlewskiego, począwszy od 1950 roku, kiedy to opuścił Państwowy Zakład Wychowawczo-Naukowy w Krzeszowicach. Dzięki decyzji ministra oświaty przeniósł się do Warszawy, aby zorganizować Wyższą Szkołę Pedagogiczną. Profesor Jedlewski znacząco przyczynił się także do powstania Instytutu Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie opracował program edukacyjny dla pedagogów resocjalizacyjnych. Wsławił się jako odważny reformator, który jako pierwszy prowadził badania terenowe w zakładach poprawczych i podejmował dialog z młodocianymi przestępcami. Był pionierem humanistycznego podejścia do resocjalizacji, promując szacunek dla praw młodzieży. Autorka książki, opierając się na własnych badaniach, stwierdza, że metodologia pracy z tak zwanymi grupami wrażliwymi została opracowana przez Jedlewskiego w oparciu o doświadczenia z Krzeszowic. Jego system opierał się na formach artystycznych, sportowych i turystycznych – w tym harcerstwie – co dowodziło humanistycznego podejścia do profilaktyki społecznej i resocjalizacji. Jedlewski przedstawił teoretyczne podstawy swojego systemu, opierając się na praktycznych przykładach z działalności w Krzeszowicach oraz własnych badaniach prowadzonych w zakładach poprawczych.