Mój cukiereczek

Tomik poezji "Mój cukiereczek" autorstwa Barbary Gruszki-Zych stanowi istotny głos w literaturze, rejestrujący doświadczenia pandemii, gdzie czas nagle nabrał tempa zarówno na poziomie społecznym, jak i indywidualnym. Wiersze w tym zbiorze są wynikiem nie tylko zewnętrznie narzuconej izolacji, ale również chęci poetyki do ukazania wartości w świecie, który zdaje się coraz bardziej je zacierać. Autorka dzieli się refleksjami nad swoim oraz naszym życiem, ujawniając, co ją ukształtowało, czym żyje i w co wierzy. Przez pryzmat miłości, śmierci i wszystkiego, co je łączy, Gruszka-Zych przemawia swoim wyjątkowym stylem.Czytając te teksty, dostrzegamy, że mimo nietrwałości rzeczywistości, człowiek jako "trzcina myśląca" według Pascala, posiada moc, by wpływać na losy chwiejnego świata. Jak sugeruje otwierający wiersz:dwie ławeczki unosi woda nas zdmuchnął z nich wiatr tylko trzcina trzyma w pionie nadłamany światRównocześnie poezja ta podkreśla, że człowiek to nie tylko umysł, ale i nieśmiertelna dusza z wieczną perspektywą. Barbara Gruszka-Zych, znana poeta, dziennikarka i pisarka, ma na koncie ponad dwadzieścia tomów wierszy, które tłumaczono na różne języki, w tym ostatni "Nie chciałam ci tego mówić" z 2019 roku. Zbiór "Szara jak wróbel" z 2012 roku krytyk Tomasz Burek umieścił wśród dziesięciu kluczowych książek w Polsce po 1989 roku. Autorka ma również na koncie zbiory reportaży oraz książki wspomnieniowe. Była wielokrotnie nagradzana, m.in. otrzymała nagrodę ks. Jana Twardowskiego. Zbiór "Mój cukiereczek" ma zapoczątkować nową serię Biblioteki Poetyckiej Wydawnictwa "Ursines", promującą uznanych poetów, którzy nie zawsze przebijają się do mediów. Wspomniany opis pochodzi od wydawcy.