Mój Aniele

Każdy z nas na jakimś etapie swojego życia musi zmierzyć się z faktem śmierci i utraty bliskiej osoby . Tematy śmierci ,przemijania i żałoby są nieuniknione w naszym życiu. Dodatkowo musimy zmierzyć się z ciężarem emocjonalnym ,który jest z nimi związany.Nie da się tego pominąć .

"Mój Aniele" Iza Maciejewska - strona autorska Wydawnictwo Magnolia to wzruszająca historia o przemijaniu , utracie , tęsknocie , nadziei i wierze.Autorka kolejny raz zrzuca na nas emocjonalną bombę ,która towarzyszy czytelnikowi długo po lekturze. Tej historii nie da się zapomnieć,ale to dobrze bo zmusza do refleksji nad życiem i też jego ulotnością .

"Prędzej czy później każdy człowiek będzie się borykał ze stratą. Prędzej czy później każdy doświadczy bólu".

Synek Kamila zmarł w niefortunny sposób,ale mężczyzna obwinia się za tę śmierć. Pomimo tego,że mały Krzyś uratował kilka istnień nie daje to ukojenia mężczyźnie. Kamil chciałby zakończyć swoje życie i spotkać się z Krzysiem po drugiej stronie. Niestety mężczyzna składa obietnicę i nie może tak po prostu się poddać i skończyć ze sobą . Dodatkowo na jego życiowej drodze staje Aniela,która ma być jego rehabilitantką. Obydwoje nie mają łatwo i każdy z nich mierzy się ze swoimi demonami. Kamil chciałby pozbyć się Anieli ,ale to właśnie jej upór i dobroć powodują wiele zmian .
Czy Aniela złamie upór swojego pacjenta ? Czy uda się jej uporać z przeszłością? Czy Kamil zmieni zdanie na temat swojego życia? Czy jest jeszcze szansa na szczęście dla tej pokiereszowanej przez życie dwójki?

"– Z kłód, które rzu­cają ci pod nogi, zbu­duj tra­twę i płyń nią przez ży­cie. Bę­dzie stwo­rzona z two­ich do­świad­czeń, a to da ci gwa­ran­cję bez­pie­czeń­stwa".

Książka "Mój Aniele" pokazuje ,że ból trzeba przede wszystkim dopuścić do siebie. Żeby żyć dalej musimy zauważyć zmianę, oswoić się z konsekwencjami i emocjami . Tutaj też napiszę,że każdy z nas ma swój czas przeżywania, oswajania się ze zmianami. I trzeba to uszanować.

Ta książka osobiście dostarczyła mi ogromu emocji i wzruszeń . Zmusiła mnie również do refleksji nad życiem i śmiercią...

Dajcie się porwać tej historii. Ją trzeba przeczytać ,przemyśleć i dopiero ocenić .

„Do­świad­czamy złych, wręcz okrut­nych rze­czy, żeby umieć so­bie z nimi ra­dzić. Żeby sta­wić czoła naj­głę­biej skry­wa­nym lę­kom, żeby wie­dzieć,jak to jest w ża­ło­bie, w roz­pa­czy, w stra­chu, w bólu, w zło­ści. Bo nic nie uczy tak, jak pro­blemy, z któ­rymi przy­cho­dzi nam się mie­rzyć”.