Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Melancholia. O tych, co nigdy nie odnajdą straty
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
„Melancholia. O tych, co nigdy nie odnajdą straty” to złożony obraz jednego z najbardziej intrygujących stanów ludzkiej psychiki oraz wyjątkowa próba językowego oswojenia poczucia pustki. Autor prowadzi nas przez meandry historii myśli i sztuki, przywołując po drodze osoby, dzieła, teksty i idee, które pomagają odsłonić wielowymiarową naturę melancholii. Przedstawione pojęcie „Nic, które boli” nie ogranicza się jedynie do smutku i bezradności – może być także wyjątkową formą świadomości, postawą wobec otaczającego nas świata i czułością skierowaną ku temu, co utracone lub niedostępne. W swoim klasycznym eseju Marek Bieńczyk łączy wszechstronną wiedzę z osobistym tonem, oferując rozważania na temat historii splinu oraz artystycznych świadectw egzystencji przesiąkniętej „czarną żółcią”. Esej ten skłania do refleksji nad wrażliwością w kontekście końca wieku, współczesnego nam o jedno stulecie później niż czasy Baudelaire’a.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
„Melancholia. O tych, co nigdy nie odnajdą straty” to złożony obraz jednego z najbardziej intrygujących stanów ludzkiej psychiki oraz wyjątkowa próba językowego oswojenia poczucia pustki. Autor prowadzi nas przez meandry historii myśli i sztuki, przywołując po drodze osoby, dzieła, teksty i idee, które pomagają odsłonić wielowymiarową naturę melancholii. Przedstawione pojęcie „Nic, które boli” nie ogranicza się jedynie do smutku i bezradności – może być także wyjątkową formą świadomości, postawą wobec otaczającego nas świata i czułością skierowaną ku temu, co utracone lub niedostępne. W swoim klasycznym eseju Marek Bieńczyk łączy wszechstronną wiedzę z osobistym tonem, oferując rozważania na temat historii splinu oraz artystycznych świadectw egzystencji przesiąkniętej „czarną żółcią”. Esej ten skłania do refleksji nad wrażliwością w kontekście końca wieku, współczesnego nam o jedno stulecie później niż czasy Baudelaire’a.
