Mazowsze 1047

Po okresie panowania Bolesława Chrobrego, podczas którego Polska osiągnęła status regionalnej potęgi, kraj ten stanął w obliczu kryzysu. Sąsiedzi z zachodu i wschodu, pragnący odegrać się za wcześniejsze przegrane, zmusili syna Bolesława, Mieszka II, do ucieczki za granicę. W tym czasie wewnątrz kraju narastały niepokoje i odżywały pogańskie tradycje.Po śmierci Mieszka w 1034 roku, na tron Polski wstąpił jego syn Kazimierz, później znany jako Odnowiciel. Podobnie jak jego ojciec, Kazimierz również musiał czasowo opuścić ojczyznę, rządzoną przez miejscowych możnowładców. Jednym z nich był Miecław, który, jak podaje Gall Anonim, utworzył na Mazowszu niezależne państwo. Powróciwszy z Niemiec, Kazimierz rozpoczął walkę o odzyskanie utraconego dziedzictwa, co nie było łatwe. Jego głównym przeciwnikiem był Miecław, a w konflikcie uczestniczył również ruski książę Jarosław Mądry, będący sojusznikiem Kazimierza. Kluczowa bitwa tego okresu rozegrała się w 1047 roku na Mazowszu, choć dokładne miejsce starcia pozostaje nieznane.Te dynamiczne wydarzenia oraz wojskowość w Europie Środkowo-Wschodniej XI wieku szczegółowo opisuje historyk średniowiecza, dr Mariusz Samp.